Перайсці да зместу

Тэадор Антоні Ваньковіч: Розніца паміж версіямі

афармленне
[дагледжаная версія][дагледжаная версія]
др (вікіфікацыя)
(афармленне)
{{Цёзкі2|Ваньковіч}}
{{Дзяржаўны дзеяч
| беларускае імя = Тэадор АнтонійАнтоні Ваньковіч
| арыгінальнае імя =
| партрэт =
| герб = POL COA Lis.svg
| подпіс герба = [[Герб «Ліс»]]
| шырыня герба = 100px120px
 
| тытул = Падстароста менскі
| месца смерці =
| пахаваны =
| род = [[Род Ваньковічаў|Ваньковічы]]
| бацька = [[Пётр Ваньковіч]]
| маці = Ганна Дуніна-Глушынская
| Commons =
}}
'''Тэадор АнтонійАнтоні Ваньковіч''' ({{lang-pl|Teodor Antoni Wańkowicz}}, ? — [[{{ДС|15 ліпеня]] [[|7|1716]]}}) — дзяржаўны дзеяч [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]],. стольнікСтольнік і падстароста судовы [[ГорадМенскі Мінскпавет|мінскіменскі]], староста [[Пасёлак гарадскога тыпу Усвяты|падусвяцкі]]. Дэпутат [[Трыбунал Вялікага Княства Літоўскага|Трыбунала ВКЛ]] у 1682, 1686, 1691, 1701, 1709 гадах(1689—1716).
 
== Біяграфія ==
З роду [[Род Ваньковічаў|Ваньковічаў]] герба «[[Ваньковіч,Герб герб«Ліс»|«Ліс зменены»]]», сын [[ГорадМенскі Мінскпавет|менскага]] войскага [[Пётр Ваньковіч|Пятра]] і [[ГорадВаўкавыскі Ваўкавыскпавет|ваўкавыскай]] харужычанкіхарунжычанкі Ганны ДунінайДунін-Глушынскай.
 
У 1671—1676гг.1671—1676 гадах узгадваецца як падчашы [[Пінскі павет|пінскі]]. Каля 1685 стаў [[Менскі павет|менскім]] стольнікам, а ў 1689 годзе — падстаростайпадстаростам судовым. Гэтыя дзве пасады трымаў да канца жыцця. Таксама быў старостам падусвяцкім і рушаўскім. Пяць разоў засядаў у [[Трыбунал ВКЛ|Трыбунале ВКЛ]] у 1682, 1686, 1691, 1701 і 1709 (у гэтым годзе быў маршалкам кола Compositi judicii) гадах. Часта бываў кіраўніком на сойміках і судах фіскальных. У [[Горад Мінск|Менску]] заснаваў кляштары [[Касцёл Святой Марыі Магдалены і кляштар кармелітаў, Мінск|кармелітаў]] і [[Касцёл Святога Яна і кляштар баніфратаў, Мінск|баніфратаў]]. Ахвяраваў значныя сродкі [[Касцёл Святога Антонія і кляштар францысканцаў, Мінск|мінскімменскім францысканцам]]. Быў фундатарам мноства іншых кляштараў, у тым ліку тых жа законаў у [[Гарадскі пасёлак Івянец|Івянцы]] ([[Касцёл Святога Міхаіла Арханёла, Івянец|Касцёл Святога Міхаіла Арханёла]]).
 
Згодна з [[Юзаф Вольф|Юзафам Вольфам]], незадоўга да смерці атрымаў ад [[Аўгуст Моцны|караля Аўгуста II]] прывілей на [[Кашталяны менскія|менскае кашталянства]]. Але нават калі прывілей і меў месца, Тэадор Ваньковіч не здолеў замацавацца на пасадзе кашталяна, бо з 1713 яе займаў [[Даніэль Выгоўскі]]. Ваньковіч застаўся стольнікам і падстаростам менскім, на гэтых пасадах і памёр пасля доўгай хваробы 15 ліпеня 1716.
 
== Сям'я ==
Быў жанаты наз дачцыдачкой [[Лідскі павет|лідскага]] земскага пісара ГаннеГаннай Войшнар і меў ад яе двух сыноў, Стэфана і Антонія, якія рана памёрлі, і пяць дачок:
# Соф'ю, жонку [[Менскі павет|менскага]] войскага Францішка [[Род Валадковічаў|Валадковіча]];
# Алену, жонку [[Наваградскі павет|новагародскага]] земскага суддзі [[Ян Рдултоўскі|Яна Рдултоўскага]];
# Кацярыну, жонку [[Вількамірскі павет|вількамірскага]] скарбніка Яна Ярмаловіча;
# Францішку, якая была ксеніяй [[Касцёл Святога Войцеха і кляштар бенедыкцінак, Мінск|мінскага закона Св. Бэнэдыкта]];
# Калумбу, стаўшуюякая стала прэорыцай гэтага ж кляштара.
 
== Літаратура ==
* Niesiecki K. Herbarz Polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839—1846
* {{Крыніцы/ЭнцВКЛ||Ваньковічы|1|684}}
* Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — 684 с.: іл. ISBN 985-11-0314-4.
* ''Фёдар Чарняўскі Ф.'' Ураднікі Менскага ваяводства: біяграфічны даведнік, выпуск 1, с. 54. Мінск, 2007
 
{{DEFAULTSORT:Ваньковіч Тэадор Антоні}}
[[Катэгорыя:Старосты рушаўскія]]
[[Катэгорыя:Старосты падусвяцкія]]
[[Катэгорыя:Дэпутаты Трыбуналу Вялікага Княства Літоўскага]]