Гарадскі пасёлак Івянец

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Гарадскі пасёлак
Івянец
Roman Catholic Church of St. Michael the Archangel in Ivyanets, Belarus.jpg
Касцёл Св. Міхала Архангела
Герб
Герб
Краіна
Вобласць
Раён
Пасялковы савет
Каардынаты
Першае згадванне
Гарадскі пасёлак з
Насельніцтва
4 178 чалавек[1] (2016)
Часавы пояс
Тэлефонны код
1772
Паштовы індэкс
222370
Аўтамабільны код
5
Гарадскі пасёлак Івянец (Беларусь)
Гарадскі пасёлак Івянец
Гарадскі пасёлак Івянец (Мінская вобласць)
Гарадскі пасёлак Івянец
Гарадскі пасёлак Івянец (Валожынскі раён)
Гарадскі пасёлак Івянец

Івяне́ц — гарадскі пасёлак у Валожынскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, стаіць на р. Волма. Знаходзіцца за 31 км ад Валожына, за 40 км ад чыгуначнай станцыі Койданава на лініі МінскБаранавічы. Аўтадарогі накіраваны на Мінск, Дзяржынск, Стоўбцы, Навагрудак. Насельніцтва 4 178 чал. (2016)[1].

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Упершыню Івянец упамінаецца ў канцы ХІV ст., землі належалі вял. кн. літоўскаму Вітаўту, а пазней кн. Андрэю Уладзіміравічу. У 2-й палавіне ХV ст. — уладанне Давойна-Салагубаў. З 1522 года мястэчка Менскага павета, уладанне Салагубаў. З 1795 г. — Казіміра Плявакі, калабарыйскага старасты, з 1810 г. — Якуба Плявакі. У 1888 г. уладальнік Міхаіл Казарынаў, з 1902 г. да верасня 1939 г. — Пётр Дарагунцаў. У 1702 г. стольнік менскі Т. Ваньковіч заснаваў тут касцёл і манастыр францысканцаў. У 1745 г. Ян Давойна-Салагуб пабудаваў касцёл Святой Тройцы (фару). Праваслаўная царква Святой Ефрасінні Полацкай і жаночы манастыр былі ўзведзены каля кірмашовай плошчы ў 1913—1915 гадах. З 1745 г. — цэнтр Івянецкага графства. У XIX ст. — цэнтр воласці Мінскага павета. З 1921 г. знаходзіўся ў складзе Польшчы, з 1939 г. — у БССР. З 1940 г. — гарадскі пасёлак, да 1962 г. — цэнтр раёна. З 1965 г. знаходзіцца ў складзе Валожынскага раёна. 4,8 тыс. чал. у 2006.

Планіроўка Івянца гістарычна склалася па традыцыйнай схеме: вуліцы пачынаюцца ад гандлёвай плошчы, размешчанай у сярэдзіне паселішча. Ад плошчы праменямі разыходзяцца шэсць вуліц. З іх тры пераходзяць у дарогі на Ракаў (зараз вул. 17 Верасня), Стоўбцы (вул. Камсамольская), Дзяржынава (вул. 1 Мая).

Герб[правіць | правіць зыходнік]

Герб Івянца (1998) уяўляе сабою палову фігуры льва залацістага колеру на чырвоным фоне з залатой каронай уверсе. Выява льва ўзята з радавога герба Салагубаў — былых уладальнікаў Івянца, верхняя частка (карона) нагадвае пра тое, што ў XVIII ст. Івянец быў цэнтрам Івянецкага графства.

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

Вядомы цэнтр ганчарнага рамяства (івянецкая кераміка) — завод мастацкай керамікі. Прадукцыя вывозілася не толькі ў навакольныя сёлы і мястэчкі, але і на рынкі Вільні і Мінска. Прадпрыемствы харчовай, дрэваапрацоўчай, хімічнай прамысловасці. Гасцініца "Івянец".

Культура[правіць | правіць зыходнік]

Працуе музей традыцыйнай культуры, дзіцячая школа мастацтваў, Цэнтр творчасці дзяцей і моладзі, пасялковы Дом культуры.

Выдатныя мясціны[правіць | правіць зыходнік]

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]