Аляксандр Васілевіч Чартарыйскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аляксандр Васілевіч Чартарыйскі
 
Смерць: 1477
Дынастыя: Род Чартарыйскіх
Бацька: Васіль Канстанцінавіч Чартарыйскі
Жонка: Марыя Дзмітрыеўна, дачка Шамякі[d]
Дзеці: Сямён Аляксандравіч Чартарыйскі[d]

Аляксандр Чартары́йскі (? — пасля 1477) — дзяржаўны дзеяч ВКЛ.

Сын Васіля, пачынальнка роду князёў Чартарыйскіх. Канюшы Вялікага Князя ВКЛ Жыгімонта Кейстутавіча ў 1440. Незадаволены антымагнацкай палітыкай Жыгімонта, які абапіраўся на дробнае баярства, разам з братамі Іванам і Міхаілам стаў адным з арганізатараў змовы і забойства Вялікага Князя, быў вымушаны ўцячы ў Маскву. Намеснік Вялікага Князя Маскоўскага ў Пскове (1443—47, 1456—60) і Ноўгарадзе (1447—56). У 1461 вярнуўся ў ВКЛ і атрымаў ад Вялікага Князя ВКЛ Казіміра IV Лагойск, Асташын, Камянец.

Быў жанаты з Марыяй, дачкой маскоўскага вялікага князя Дзмітрыя Шамякі. Патомства Аляксандра Чартарыйскага (лагойская галіна роду) у мужчынскім родзе скончылася ў XVI ст.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Грыцкевіч А. Чартарыйскія // ЭГБ у 6 т. Т. 6. Кн. II. Мн., 2003.