Аляксандр Фёдаравіч Гарцуеў

Аляксандр Фёдаравіч Гарцуеў
Дата нараджэння	15 чэрвеня 1959(1959-06-15) (66 гадоў)
Грамадзянства	Беларусь
Жонка	Зоя Валянцінаўна Белахвосцік
Дзеці	Валянціна Аляксандраўна Гарцуева
Адукацыя	Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут (1980) Расійскі інстытут тэатральнага мастацтва[d] (2000)
Прафесія	тэатральны рэжысёр, выкладчык універсітэта
Тэатр	РТБД Беларуская акадэмія мастацтваў Нацыянальны акадэмічны тэатр імя Янкі Купалы
Прэміі	Нацыянальная тэатральная прэмія (2011)

Аляксандр Фёдаравіч Гарцуеў (нар. 15 чэрвеня 1959(1959-06-15)) — беларускі тэатральны рэжысёр.

Біяграфія

У 1980 годзе скончыў акцёрскі факультэт Беларускага дзяржаўнага тэатральна-мастацкага інстытута. Працаваў акцёрам Купалаўскага тэатра. Пазней заняўся рэжысурай. У 2000 годзе скончыў рэжысёрскі факультэт Расійскай акадэміі тэатральнага мастацтва — ГІТІС, прайшоўшы стажыроўку пад кіраўніцтвам народнага артыста РФ Леаніда Хейфеца. Працаваў штатным рэжысёрам Купалаўскага тэатра. З 2012 года — мастацкі кіраўнік Рэспубліканскага тэатра беларускай драматургіі (РТБД).

З 1998 года адначасова працаваў у Беларускай акадэміі мастацтва. Дацэнт. Выкладаў майстэрства акцёра і рэжысуру драмы. Быў мастацкім кіраўніком курса рэжысёраў драмы. Аўтар вучэбна-метадычных дапаможнікаў па рэжысуры драмы.

Да снежня 2021 года быў мастацкім кіраўніком РТБД, звольнены падчас маштабных палітычных чыстак. Далучыўся да незалежнай трупы «Купалаўцы», дзе ўжо былі яго жонка Зоя Белхвосцік і дачка Валянціна Гарцуева, якія 26 жніўня 2020 года ў знак пратэсту звольніліся з Купалаўскага тэатра.

З 2022 года разам з сям’ёй жыве і працуе ў Польшчы.

У лютым 2024 года Расія па запыце Беларусі абвясціла акцёра ў міжнародны вышук, праз гэта яго гастрольная дзейнасць абмежавана краінамі Еўрапейскага Саюза.

Сям’я

У шлюбе з актрысай Зояй Белахвосцік, мае дачку Валянціну, таксама актрысу.

Творчасць

Рэжысёр каля 35 спектакляў у тэатрах Беларусі.

Найбольш значныя пастаноўкі: «Крывавая Мэры» Д. Бойкі (1996), «Дзядзя Ваня» А. Чэхава (1999), «Трыстан і Ізольда» С. Кавалёва (1999), «Брат мой Сымон» А. Казанцава (2000), «Кім» А. Дударава (2001), «Люці» А. Дударава (2003), «Дзіўная місіс Сэвідж» Дж. Патрыка (2003), «Раскіданае гняздо» Я. Купалы (2005), «Івона — прынцэса Бургундская» В. Гамбровіча (2005), «Прымакі» Я. Купалы (2006), «Маэстра» М. Ладо (2006), «Дзеці Ванюшына» С. Найдзёнава (2008), «Хам» Э. Ажэшкі (2009), «Залёты» В. Дуніна-Марцінкевіча (2010), «Ня мой» А. Адамовіча, «Ноч Гельвера» І. Вілквіста (2011), «Субота. Нядзеля. Панядзелак» Э. дэ Філіпа (2012), «Людзі на балоце» І. Мележа (2012).

Сярод значных пастановак Гарцуева ў трупе «Купалаўцы» — антыўтопія «Гусі-людзі-лебедзі» (паказ у Варшаве 18 жніўня 2023 года), «Плошча Перамогі» (паводле «СабакіЕўропы» А. Бахарэвіча) і «Валізка» (24-26 чэрвеня 2025 года). Як акцёр сыграў адну з роляў у спектаклі «Камедыя Юдзіфі» (2024).

Прызнанне

Пастаноўка Аляксандра Гарцуева «Не мой», у 2010 годзе на сцэне Купалаўскага тэатра, перамагла ў пяці намінацыях на Першай Нацыянальнай тэатральнай прэміі (2011):

• «Найлепшая сучасная пастаноўка па творах беларускіх аўтараў» (Аляксандр Гарцуеў і Алена Калюнова),
• «Найлепшая праца мастака-пастаноўшчыка» (Барыс Герлаван і Алена Ігруша),
• «Найлепшае музычнае афармленне» (кампазітар Алег Хадоска),
• «Найлепшая жаночая роля» (Святлана Анікей — роля Паліны),
• «Найлепшы спектакль года» — разам з операй «Набука» (рэжысёр Міхаіл Панджавідзэ) Нацыянальнага акадэмічнага Вялікага тэатра оперы і балета Рэспублікі Беларусь.

Спасылкі

• Аляксандр Гарцуеў на сайце Рэспубліканскага тэатра беларускай драматургіі Архівавана 16 верасня 2011.