Аменхатэп III
| Аменхатэп III | |
|---|---|
| | |
| Нараджэнне |
1400 да н.э. |
| Смерць |
каля 1351 да н.э. |
| Месца пахавання | |
| Род | XVIII дынастыя |
| Бацька | Тутмос IV[d] |
| Маці | Mutemwiya[d] |
| Жонка | Тыя[d], Сітамон[d], Gilukhipa[d], Iset[d], Tadukhipa[d], sister or daughter of Kadashman-Enlil I.[d] і Henuttaneb[d] |
| Дзеці | Юная лэдзі[d], Сітамон[d], Iset[d], Thutmose[d], Henuttaneb[d], Nebetah[d], Эхнатон, Beketaten[d], Кія[d] і Smenkhkare[d] |
| Грамадзянства | |
Аменхатэп III — фараон Старажытнага Егіпта, які кіраваў прыблізна ў 1388—1351 гадах да н.э., з XVIII дынастыі. Сын Тутмаса IV і царыцы Мутэмуі (Мут-ма-уа).
Час кіравання Аменхатэпа III разглядаецца як адзін з найвялікіх перыядаў росквіту старажытнаегіпецкай цывілізацыі, пра што сведчаць грандыёзныя храмавыя комплексы і цудоўныя помнікі скульптуры, вытанчаныя туалетныя штучкі і шматлікія іншыя творы мастацтва, якія лічацца шэдэўрамі лепшых егіпецкіх збораў музеяў свету. Нягледзячы на багацце гэтых сведчанняў, Аменхатэп III усё яшчэ застаецца фігурай шмат у чым загадкавай і супярэчлівай. З аднаго боку, ён як ніхто іншы шанаваў традыцыйных егіпецкіх богаў і будаваў ім раскошныя храмы, з іншага боку, менавіта ў яго эпосе, калі царскае самаабагаўленне дасягнула нябачанага размаху, ляжаць карані будучай амарнскай рэформы.
Зноскі
| XVIII дынастыя | ||
| Папярэднік: Тутмас IV |
фараон Егіпта каля 1388 — 1351 да н.э. |
Пераемнік: Эхнатон |
Бібліяграфія
[правіць | правіць зыходнік]- Aménophis III. Le Pharaon-Soleil. — Paris, 1993.
- Vandersleyen Cl. L’Egypte et la vallée du Nil. Vol. II. — Paris, 1995.