Анаталійскія мовы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Індаеўрапейцы

Індаеўрапейскія мовы
Албанская  · Армянская
Балтыйскія  · Кельцкія
Германскія  · Грэчаская
Арыйскія  · Італійскія
Славянскія  

мёртвыя: Анаталійскія · Палеабалканскія
(Дакская, Фрыгійская, Фракійская· Тахарскія

Індаеўрапейцы
Албанцы · Армяне
Балты · Кельты · Германцы
Грэкі · Індаарыйцы
Іранцы · Раманцы · Славяне

гістарычныя: Хеты · Кельты  · Германцы  · Скіфы
Ілірыйцы · Італікі  · Фракійцы  · Тахары 

Протаіндаеўрапейцы
Мова · Грамадства · Рэлігія
 
Прарадзіма індаеўрапейцаў
Курганная гіпотэза
Анаталійская гіпотэза
Армянская гіпотэза
Індыйская гіпотэза
Тэорыя палеалетычнай бесперапыннасці
 
Індаеўрапеістыка

Анаталійскія мовы – галіна вымерлых моў індаеўрапейскай сям'і, распаўсюджаная ў Малой Азіі ў 2 - 1 тысячагоддзях да н. э.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Анаталійская група моў з'яўляецца найстаражытнейшай з вядомых індаеўрапейскіх галін моў. Вылучылася каля 4 тысячагоддзя да н. э. з так званай старажытнай протаанаталійскай мовы, якая была часткова рэканструявана мовазнаўцамі на аснове параўнальнага аналізу. Найбольш архаічнай лічыцца хецкая мова, для якой характэрны спрошчаная марфалогія і адсутнасць мужчынскага і жаночага родаў. Усе анаталійскія мовы зафіксаваны ў пісьмовай форме (2 - 1 тысячагоддзі да н. э.).

Класіфікацыя[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]