Славянскія мовы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Індаеўрапейцы

Індаеўрапейскія мовы
Албанская  · Армянская
Балтыйскія  · Кельцкія
Германскія  · Грэчаская
Арыйскія  · Італійскія
Славянскія  

мёртвыя: Анаталійскія · Палеабалканскія
(Дакская, Фрыгійская, Фракійская· Тахарскія

Індаеўрапейцы
Албанцы · Армяне
Балты · Кельты · Германцы
Грэкі · Індаарыйцы
Іранцы · Раманцы · Славяне

гістарычныя: Хеты · Кельты  · Германцы  · Скіфы
Ілірыйцы · Італікі  · Фракійцы  · Тахары 

Протаіндаеўрапейцы
Мова · Грамадства · Рэлігія
 
Прарадзіма індаеўрапейцаў
Курганная гіпотэза
Анаталійская гіпотэза
Армянская гіпотэза
Індыйская гіпотэза
Тэорыя палеалетычнай бесперапыннасці
 
Індаеўрапеістыка

Славянскія мовы — група роднасных моў індаеўрапейскай сям'і; распаўсюджаныя на тэрыторыі Еўропы і Азіі. Агульны лік размаўляючых каля 400 млн чалавек[1]. Адрозніваюцца вялікай ступенню блізкасці адзін да аднаго, якая выяўляецца ў структуры слова, ўжыванні граматычных катэгорый, структуры сказа, семантыцы, сістэме рэгулярных гукавых адпаведнасцяў, марфаналагічных чаргаваннях. Гэтая блізкасць тлумачыцца адзінствам паходжання славянскіх моў і іх працяглымі і інтэнсіўнымі кантактамі паміж сабой на ўзроўні літаратурных моў і дыялектаў.

З іншых індаеўрапейскіх моў да славянскіх бліжэй за ўсё балтыйскія мовы.

Славянскія мовы па ступені іх блізкасці адзін да аднаго прынята дзяліць на 3 групы: усходнеславянскія, заходнеславянскія і паўднёваславянскія.

Для запісу сучасных славянскіх моў выкарыстоўваюцца кірыліца і лацінка. Раней выкарыстоўваліся таксама глаголіца і арабскае пісьмо.

Лічыцца, што ўсе славянскія мовы пайшлі ад гіпатэтычнай праславянскай мовы.

Спіс славянскіх моў[правіць | правіць зыходнік]

Выдзяляецца амаль 2 дзясяткі славянскіх моў[2].

Гістарычныя †

Усходнеславянскія мовы

Заходнеславянскія мовы

Паўднёваславянскія мовы

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі