Іранскія мовы

Іранская
Таксон	група
Арэал	Азія, Еўропа, Паўночная Амерыка
Колькасць носьбітаў	каля 150 мільёнаў
Класіфікацыя
Катэгорыя	Мовы Еўразіі
Індаеўрапейская сям'я Арыйская галіна Індаіранская галіна
Склад
паўночна-усходняя, паўднёва-ўсходняя, паўднёва-заходняя і паўночна-заходняя падгрупы.
Час падзелу	VIII стагоддзе да н.э.
Працэнт супадзенняў	56%
Коды моўнай групы
ISO 639-2	ira
ISO 639-5	ira

Дрэвавідная схема класіфікацыі іранскіх моў.

Іра́нскія мовы — група моў у складзе індаіранскай галіны, якая ў сваю чаргу ўваходзіць у склад індаеўрапейскай моўнай сям’і. Падзяляецца на дзве падгрупы, заходнюю і ўсходнюю, якія дзеляцца на меншыя. Агулам аб’ядноўвае ў сваім складзе каля некалькіх дзясяткаў моў, якімі карыстаюцца каля 150 000 000 чалавек.

Большасць носьбітаў жыве ў Іране, Афганістане, Таджыкістане.

Заўважныя меншасці карыстаюцца імі ў Турцыі, Ірака, Сірыі, Індыі, частка насельніцтва — ва Узбекістане (носьбіты таджыкскай мовы ў такіх гарадах як Самарканд і Бухара) і Пакістане (белудская мова, мова пушту). Носьбіты таксама пражываюць у Расіі (Паўночная Асеція — асецінская мова, поўдзень Дагестана — тацкая мова і іранскія дыялекты горскіх яўрэяў), Грузіі (асецінская мова Паўднёвай Асеціі), Арменіі (курдская), Азербайджане (талыская) і Кітаі (сарыкольская, ваханская).

Спасылкі

• Encyclopaedia Iranica Архівавана 16 красавіка 2019.
• Areal developments in the history of Iranic: West vs. East (нявызн.). Martin Joachim Kümmel, department of Indo-European linguistics, University of Jena.