Андрэйс Упітс
| Андрэйс Упітс | |
|---|---|
| лат.: Andrejs Upīts | |
| |
| Асабістыя звесткі | |
| Дата нараджэння | 22 лістапада (4 снежня) 1877 ці 4 снежня 1877[1][2] |
| Месца нараджэння | |
| Дата смерці | 17 лістапада 1970[3] (92 гады) |
| Месца смерці | |
| Пахаванне |
|
| Грамадзянства | |
| Месца працы | |
| Прафесійная дзейнасць | |
| Род дзейнасці | пісьменнік, паэт, перакладчык, літаратурны крытык, палітык, дзеяч выяўленчага мастацтва |
| Гады творчасці | 1899—1970 |
| Кірунак | сацыялістычны рэалізм |
| Жанр | раман, навела |
| Мова твораў | латышская |
| Грамадская дзейнасць | |
| Партыя | |
| Член у | |
| Прэміі |
|
| Узнагароды | |
| Подпіс |
|
А́ндрэйс У́пітс (лат.: Andrejs Upīts; 4 снежня 1877, в. Рэмерсгоф, Ліфляндская губерня, Расійская імперыя, цяпер Скрывэрскі край Латвія — 17 лістапада 1970) — латышскі празаік, драматург, паэт і літаратурны крытык. Народны пісьменнік Латвіі (1943). Акадэмік АН Латвіі (1946). Герой Сацыялістычнай Працы (1967). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Латвіі (1957).
Творчасць
[правіць | правіць зыходнік]Друкаваўся з 1897 года. У трылогіі «Рабежніекі» (1908—1921) паказаў жыццё латышскага сялянства. Аўтар зборнікаў апавяданняў «Маленькія камедыі» (кн. 1—2, 1909—1910), «Трывога» (1912), «Адліга» (1919), «Метамарфозы» (1923), «Голае жыццё» (1926), «Апавяданні пра пастараў» (1930) і інш.; раманаў «Жанчына» (1910), «Золата» (1914), «Па вясёлкавым мосце» (1926), «На мяжы вякоў» (1937—1940), «Прасвет у хмарах» (1951), дылогіі «Зямля зялёная» (1945, Дзяржаўная прэмія СССР, 1946). Пісаў працы па гісторыі літаратуры і інш.
Пераклады
[правіць | правіць зыходнік]На беларускую мову яго асобныя творы перакладалі К. Езавітаў, А. Жук, Х. Лялько, У. Пігулеўскі, Я. Скрыган.
Зноскі
- ↑ https://www.obalkyknih.cz/view_auth?auth_id=js20020925022
- ↑ Visuotinė lietuvių enciklopedija Online Праверана 2 лютага 2026.
- ↑ Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 16: Трыпалі — Хвіліна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2003. — Т. 16. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0263-6 (т. 16).
Беларускія пераклады
[правіць | правіць зыходнік]- Апавяданні. Мн., 1957;
У кнігах:
- Песня Даўгавы. Мн , 1-986;
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Андрэйс Упітс
Андрэйс Упітс на сайце «Героі краіны»
- Нарадзіліся 4 снежня
- Нарадзіліся ў 1877 годзе
- Нарадзіліся ў Рыжскім павеце
- Памерлі 17 лістапада
- Памерлі ў 1970 годзе
- Памерлі ў Рызе
- Пахаваныя на Лясных могілках
- Выкладчыкі Латвійскага ўніверсітэта
- Члены КПСС
- Члены Саюза пісьменнікаў СССР
- Лаўрэаты Сталінскай прэміі
- Героі Сацыялістычнай Працы
- Кавалеры ордэна Леніна
- Кавалеры ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга
- Узнагароджаныя медалём «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
- Асобы
- Пісьменнікі паводле алфавіта
- Нарадзіліся ў Ліфляндскай губерні
- Нарадзіліся ў Скрывэрскім краі
- Пісьменнікі СССР
- Пісьменнікі Латвіі
- Пісьменнікі XX стагоддзя
- Драматургі паводле алфавіта
- Драматургі XX стагоддзя
- Драматургі Латвіі
- Паэты паводле алфавіта
- Паэты Латвіі
- Паэты XX стагоддзя
- Літаратурныя крытыкі паводле алфавіта
- Літаратурныя крытыкі СССР
- Літаратурныя крытыкі Латвіі
- Літаратурныя крытыкі XX стагоддзя
- Лаўрэаты Дзяржаўнай прэміі Латвійскай ССР
- Дэпутаты «Народнага Сойма» Латвіі
- Намеснікі Старшыні Прэзідыума Вярхоўнага Савета Латвійскай ССР
- Народныя пісьменнікі Латвійскай ССР
- Пісьменнікі-сацрэалісты


