Перайсці да зместу

Андрэйс Упітс

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Андрэйс Упітс
лат.: Andrejs Upīts
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння 22 лістапада (4 снежня) 1877 ці 4 снежня 1877(1877-12-04)[1][2]
Месца нараджэння
Дата смерці 17 лістапада 1970(1970-11-17)[3] (92 гады)
Месца смерці
Пахаванне
  • Лясныя могілкі[d]
Грамадзянства
Месца працы
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці пісьменнік, паэт, перакладчык, літаратурны крытык, палітык, дзеяч выяўленчага мастацтва
Гады творчасці 1899—1970
Кірунак сацыялістычны рэалізм
Жанр раман, навела
Мова твораў латышская
Грамадская дзейнасць
Партыя
Член у
Прэміі Сталінская прэмія — 1946
Узнагароды
Герой Сацыялістычнай Працы  — 1967
Ордэн Леніна  — 1946 Ордэн Леніна  — 1950 Ордэн Леніна  — 1957 Ордэн Леніна  — 1965
Ордэн Леніна  — 1967 Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга  — 23.4.1943 Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга  — 17.12.1947 Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга  — 1952
Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга  — 1956
Медаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.»
Медаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.»
Медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»
Медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»
Подпіс Выява аўтографа
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

А́ндрэйс У́пітс (лат.: Andrejs Upīts; 4 снежня 1877, в. Рэмерсгоф, Ліфляндская губерня, Расійская імперыя, цяпер Скрывэрскі край Латвія — 17 лістапада 1970) — латышскі празаік, драматург, паэт і літаратурны крытык. Народны пісьменнік Латвіі (1943). Акадэмік АН Латвіі (1946). Герой Сацыялістычнай Працы (1967). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Латвіі (1957).

Друкаваўся з 1897 года. У трылогіі «Рабежніекі» (19081921) паказаў жыццё латышскага сялянства. Аўтар зборнікаў апавяданняў «Маленькія камедыі» (кн. 1—2, 19091910), «Трывога» (1912), «Адліга» (1919), «Метамарфозы» (1923), «Голае жыццё» (1926), «Апавяданні пра пастараў» (1930) і інш.; раманаў «Жанчына» (1910), «Золата» (1914), «Па вясёлкавым мосце» (1926), «На мяжы вякоў» (19371940), «Прасвет у хмарах» (1951), дылогіі «Зямля зялёная» (1945, Дзяржаўная прэмія СССР, 1946). Пісаў працы па гісторыі літаратуры і інш.

На беларускую мову яго асобныя творы перакладалі К. Езавітаў, А. Жук, Х. Лялько, У. Пігулеўскі, Я. Скрыган.

Зноскі

  1. https://www.obalkyknih.cz/view_auth?auth_id=js20020925022
  2. Visuotinė lietuvių enciklopedija Online Праверана 2 лютага 2026.
  3. Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.

Беларускія пераклады

[правіць | правіць зыходнік]
  • Апавяданні. Мн., 1957;

У кнігах:

  • Песня Даўгавы. Мн , 1-986;

Андрэйс Упітс на сайце «Героі краіны»