Антоній Валовіч (1750—1822)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Антоній Валовіч

харунжы надворны літоўскі
1786 — 1794
войскі гарадзенскі[d]
1784 — 1786
дэпутат Трыбунала Вялікага Княства Літоўскага[d]
шамбялян[d]
1778 — 1780
кашталян мерацкі[d]

Нараджэнне 1750
Смерць 5 лістапада 1822(1822-11-05)
Род Валовічы
Бацька Юзаф Валовіч
Маці Магдалена з Міхневічаў[d]
Жонка Тэафілія з Мікашаў[d]
Дзеці Яўхім Юзаф Валовіч і Яўстахій Валовіч
Член у
Узнагароды
ордэн Белага арла

Антоній Валовіч (17505 лістапада 1822) — дзяржаўны дзеяч.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Паходзіў са шляхецкага роду Валовічаў герба «Багорыя». Нарадзіўся ў 1750 годзе ў сям’я Юзафа Валовіча і Магдалены з Міхневічаў.

У 1763 г. як гарадзенскі гродскі суддзіч запісаўся у кнігу Брацтва Св. Міхала Анёла Ахоўніка пры езуіцкім касцёле ў Горадні: «Antoni Wolowicz Sędzic Grodzki Grodzienski». Каралеўскі шамбялян у 1778—1780 гг., у 1778—1779 гг i 1785—1786 гг. дэпутат i суддзя Галоўнага Трыбунала ВКЛ ад Гарадзенскага павета, войскі гарадзенскі ў 1784—1786 гг., харужы надворны літоўскі ў 1786—1794 гг., удзельнік Таргавіцкай канфедэрацыі ў 1792 г., кашталян мерацкі ў 1794 г., атрымаў графскі тытул у Прусіі i змены у герб (дыплом ад 5 чэрвеня 1798 г.).

У 1796 годзе ў Гарадзенскім павеце валодаў фальваркамі: Баршчова (на дажывотным праве), Ялавец (дзедзічны), Каўбасіна (набыты паезуіцкі), Мінкавічы (на дажывотным праве), а таксама дзедзічнымі вёскамі Этра, Максімцы, Ратніца, Уцехі, Віцюны i Жагелі.

Сенатар і кашталян Царства Польскага у 1818 г. Памёр 5 лістапада 1822 г.

Сям’я[правіць | правіць зыходнік]

Жонкі 1. Тэафіля Мікаш. У першым шлюбе з Марцінам Матушэвічам, кашталянам берасцейскім, які пaмёр у 1773 г. 2. Юзафата Пясецкая, кашталяновая Царства Польскага х 1 voto N Дашкевіч. Уладальніца Доргуня ў Гарадзенскім павеце у 1825 г.

Меў сыноў Яўхіма Юзафа (1783—1842) і Яўстахія (1784—1847).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]