Арцём Сяргеевіч Гурэнка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Арцём Гурэнка
Поўнае імя Арцём Сяргеевіч Гурэнка
Нарадзіўся 18 чэрвеня 1994(1994-06-18)[1] (27 гадоў)
Грамадзянства Flag of Belarus.svg Беларусь
Рост 178 см
Вага 70 кг
Пазіцыя паўабаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб Беларусь Іслач
Нумар 41
Клубная кар’ера[* 1]
2011—2014 Беларусь Мінск 1 (0)
2013—2014   Беларусь Мінск-2 57 (6)
2015—2016 Літва Тракай 59 (13)
2017 Літва Судува (Марыямпале) 8 (0)
2017 Беларусь Слуцк 10 (1)
2018 Беларусь Дынама (Мінск) 20 (0)
2019 Літва Рыцярэй (Вільнюс) 15 (3)
2019—2020 Беларусь Віцебск 41 (3)
2021— Беларусь Іслач (Мінскі раён)
Нацыянальная зборная[* 2]
2012 Беларусь Беларусь (да 19) 3 (0)
2013—2016 Беларусь Беларусь (да 21) 14 (0)
  1. Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 31 студзеня 2021.
  2. Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 15 жніўня 2017

Арцём Гурэнка (нар. 18 чэрвеня 1994, Мінск) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Іслач».

З’яўляецца сынам вядомага беларускага футбаліста і трэнера Сяргея Гурэнкі.

Клубная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Выхаванец клуба «Мінск», з 2011 года пачаў выступаць за дубль. Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 17 лістапада 2012 года ў матчы супраць клуба «Брэст», выйшаўшы на замену ў другім тайме. У 2013—2014 гадах выступаў за фарм-клуб «Мінск-2» у Першай лізе.

Па заканчэнні сезона 2014 «Мінск-2» спыніў існаванне, і Арцём перайшоў у літоўскі клуб «Тракай». У складзе «Тракая» замацаваўся ў аснове, двойчы станавіўся срэбраным прызёрам чэмпіянату краіны. У лістападзе 2016 года ездзіў на прагляд у маскоўскі «Лакаматыў»[2]. Сезон 2017 пачаў у складзе «Судувы»[3], аднак па пагадненні бакоў пакінуў каманду ўжо ў маі 2017 года.

Пасля зыходу з «Судувы» падтрымліваў форму з мінскім «Дынама», дзе галоўным трэнерам быў яго бацька. У ліпені 2017 года пасля прагляду падпісаў кантракт са «Слуцкам»[4]. У складзе «Слуцка» стаў у асноўным выхадзіць на замену. Па заканчэнні сезона ў лістападзе 2017 года разарваў кантракт з клубам[5].

Са студзеня 2018 года знаходзіўся на праглядзе ў мінскім «Дынама», з якім у лютым падпісаў кантракт[6]. У першай палове сезона 2018 з’яўляўся на полі нерэгулярна, з лета стаў часцей выхадзіць у стартавым складзе. У пачатку 2019 года, нягледзячы на заканчэнне кантракта, трэніраваўся з дынамаўцамі і адправіўся на першы турэцкі збор, аднак у лютым пакінуў каманду[7].

У сакавіку 2019 зноў апынуўся ў Літве, стаўшы іграком клуба «Рыцярэй» (былы «Тракай»)[8]. У жніўні 2019 года папоўніў склад «Віцебска»[9], дзе замацаваўся ў стартавым складзе.

У студзені 2021 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Віцебск»[10] і стаў трэніравацца з «Іслаччу», з якой неўзабаве падпісаў пагадненне[11].

Міжнародная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Гуляў за юніёрскую зборную Беларусі, у кастрычніку 2012 года прымаў удзел у адборачным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

З 2013 па 2016 года выступаў за моладзевую зборную Беларусі. У студзені 2014 года ўдзельнічаў у Кубку Садружнасці ў Санкт-Пецярбургу, дзе разам з беларускай камандай стаў бронзавым прызёрам.

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі