ФК Дынама Мінск

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Дынама Мінск
Лагатып
Поўная назва ЗАТ «Футбольны клуб „Дынама-Мінск“»
Мянушкі бела-блакітныя, дынамікі
Заснаваны 1927
Горад Мінск, Беларусь
Стадыён «Трактар»
Умяшчальнасць: 17 600
Старшыня назіральнага савета Сяргей Чыж
Галоўны трэнер Сяргей Гурэнка
Чэмпіянат Вышэйшая ліга
2018 03Бронзавы прызёр 3 месца
Сайт Афіцыйны сайт
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма

«Дынама» Мінск — футбольны клуб з горада Мінска, адзін з самых тытулаваных клубаў Беларусі.

Каманда была створана ў 1927 годзе. Гуляла ў вышэйшай лізе чэмпіянату СССР. У 1982 годзе заняла ў ім першае месца. З 1992 года мінскае «Дынама» выступае ў вышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі.

Назвы клуба[правіць | правіць зыходнік]

  • «Дынама» (1927—1953)
  • «Спартак» (1954—1959)
  • «Беларусь» (1960—1962)
  • «Дынама» (з 1963 года)

Гісторыя клуба[правіць | правіць зыходнік]

Першыя гады[правіць | правіць зыходнік]

Днём нараджэння мінскага «Дынама» прынята лічыць дату першага дакументальна пацверджанага матча каманды. Ён адбыўся 18 чэрвеня 1927 года ў Смаленску, дзе мінчукі сустрэліся з мясцовымі аднаклубнікамі і атрымалі першую ў сваёй гісторыі перамогу — 2:1.

У тым жа 1927 годзе «Дынама» паклала ў сваю скарбонку і першы трафей, выйграўшы чэмпіянат БССР. Цікава, што першапачаткова ўдзел у гэтым спаборніцтве прымалі каманды гарадоў. Сярод іх была і зборная Мінска, якая заваявала пуцёўку ў фінальны турнір, дзе сталічным футбалістам супрацьстаялі зборныя Гомелю і Віцебску. Аднак у фінале гуляла ўжо не зборная Мінска, а футбольная каманда «Дынама». Справа ў тым, што калектыў практычна цалкам складаўся з «дынамаўцаў», якія і настаялі на тым, каб выступаць пад такой назвай. Нежаданне выступаць пад сцягам горада выклікала буру абуранасці з боку грамадскасці. Футбалістаў вінавацілі ў паводзінах, нявартым савецкіх грамадзян, у схільнасці ўплыву буржуазных спартыўных грамадстваў. Але, як вядома, пераможцаў не судзяць. «Дынама» ў бліскучым стылі расправілася з супернікамі і заваявала званне чэмпіёна БССР.

Спачатку з рахункам 4:1 былі пераможаныя гаспадары фінальнага турніру — зборная Гомеля. Затым быў цяжкі матч з Віцебскам, перапынены пры рахунку 1:1 з-за цемры. Пераігроўка выдалася не менш зацятай: 2:2 у асноўны час, і толькі на 9-й хвіліне трэцяга (!) дадатковага тайма мінчук Ціхаміраў прынёс перамогу сваёй камандзе.

На наступны год «дынамаўцам» не атрымалася паўтарыць свой поспех, паколькі ва Усебеларускай спартакіядзе зноў выступала зборная Мінска, сфарміраваная з футбалістаў трох лепшых каманд рэспублікі — «Дынама», ОБВШ і Н-скай дывізіі. Сталічныя футбалісты завяршылі свой выступ на стадыі паўфіналу, саступіўшы камандзе Полацка.

Галоўнай падзеяй футбольнага жыцця СССР у 1928 годзе стала правядзенне Усесаюзнай спартакіяды ў Маскве, удзел у якой прыняла і зборная БССР, якая заняла пятае месца. Лепшым бамбардзірам беларускай каманды стаў «дынамавец» Ціхаміраў, які забіў 4 мяча. Яшчэ гэты год быў знамянальны тым, што спартыўнае таварыства «Дынама» прыступіла да будаўніцтва новага спартыўнага стадыёна на месцы былога іпадрома.

Напачатку 1930-х гадоў у жыцці мінскага «Дынама» адбылася знамянальная падзея — у каманды з’явіўся свой стадыён. Размяшчаўся ён там, дзе сёння знаходзіцца паркавая частка сучаснага стадыёна, быў драўляным і змяшчаў 10 тысяч гледачоў. Характэрна, што кожны з дынамаўцаў зрабіў свой унёсак у будаўніцтва спартыўнай арэны, бескарысліва адпрацаваўшы па 100 гадзін.

Да гэтага часу футбол стаў ужо самым папулярным выглядам спорту ў СССР. Не была выключэннем і Беларусь. Футбалісты мінскага «Дынама» хадзілі ў кумірах у сталічнай публікі. Шмат у чым паспрыяла гэтаму выхад на экраны ў 1936 годзе мастацкага фільма «Брамнік». Каб патрапіць на яго, у мінскіх кінатэатраў выбудоўваліся велізарныя чэргі.

Удзел у першынстве СССР да вайны[правіць | правіць зыходнік]

У 1936 годзе прайшоў першы чэмпіянат СССР. Праўда, футбольнай каманды «Дынама» (Мінск) сярод яго ўдзельнікаў не было. Мінчукі, якія яшчэ не мелі статуту каманды майстроў, гулялі на першынства рэспублікі, якое ў чарговы раз выйгралі ў 1937 годзе. Толькі два гады праз сталічная каманда стала камандай майстроў. У 1940 годзе яна была ўключана ў склад пятнаццаці каманд, якім на наступны год атрымалі магчымасць выступаць у вышэйшай лізе саюзнага чэмпіянату.

Так што сезон 1941 гады мінскія заўзятары чакалі з нецярпеннем. Гонар дэбютаваць у эліце савецкага футбола выпала наступным футбалістам: брамнікі — Аляксандр Дорахаў, Аляксандр Кваснікаў, палявыя гульцы — Леанід Салаўёў, Аляксандр Маляўкін, Міхась Воўкаў, Абуш Чалакян, Міхась Карабко, Сяргей Нікульцаў, Васіль Панфілаў, Аляксандр Абрамаў, Якаўлеў, Васіль Панамароў, Эрык Рэйстэр, Яўген Піскароў, Кастусь Балясаў, Пётр Ігнатаў, Мікалай Шэвялянчык, Мікалай Зіноўеў.

27 красавіка 1941 гады «Дынама» правяло ў Мінску першы матч саюзнага першынства супраць іншага дэбютанта вышэйшай лігі ленінградскага «Спартака» і атрымала перамогу з лікам 2:1. Далей каманду чакала параза ў Тбілісі ад мясцовых аднаклубнікаў, вікторыя ў Маскве над першай прафсаюзнай камандай, і два запар паразы ад адэскага «Спартака» і ад дзейснага чэмпіёна — маскоўскага «Дынама». Таму да чарговай хатняй гульні 15 чэрвеня супраць каманды «Стаханавец» са Сталіна мінчукі рыхтаваліся асабліва старанна. Аднак і ў гэтай сустрэчы дынамаўцам не наканавана было дамагчыся дадатнага выніку. Дзякуючы бездакорнай гульні свайго галкіпера, перамогу з рахункам 2:1 атрымалі госці. Гэта быў апошні футбольны матч «Дынама» ў тым фатальным годзе. Праз тыдзень пачалася вайна…

Вялікая Айчынная вайна[правіць | правіць зыходнік]

Вайна заспела футбалістаў сталічнага «Дынама» ў Мінску. Паколькі каманда ўваходзіла ў структуру НКУС і была паўваенным калектывам, то ўжо на другі дзень вайны дынамаўцам выдалі абмундзіраванне, зброю і загадалі адпраўляцца ў Маскву.

Як распавядаў пасля вайны адзін з ігракоў той каманды Мікалай Шавялянчык, футбалісты самастойна знайшлі ў падпаленым горадзе грузавік, на якім і накіраваліся па Магілёўскай шашы ў бок Масквы, кожную хвіліну рызыкуючы патрапіць пад бамбарзіроўку або нарвацца на варожы дэсант. Ехалі, пакуль не скончыўся бензін. Калі той закончыўся, а заправіцца не было дзе, далей пайшлі пешшу ў натоўпе ўцекачоў.

У Магілёве футбалістам дапамог першы сакратар ЦК КПБ Панцеляймон Панамарэнка, які выдзяліў дзве машыны, на якіх каманда даехала да Смаленска, а адтуль сяк-так дабралася і да Масквы.

Па прыбыцці ў сталіцу футбалісты адправіліся на стадыён «Дынама». Тут у ліпені 1941-га фарміравалася Асобная мотастралковая брыгада адмысловага прызначэння — знакаміты ОМСБОН. У яе ўваходзілі 800 лепшых спартсменаў краіны, а таксама працоўныя маскоўскіх прадпрыемстваў, выкладчыкі і курсанты школ НКУС, чэкісты-аператыўнікі, памежнікі. У склад гэтай брыгады былі залічаны і мінскія футбалісты. ОМСБОН нёс патрульную службу, удзельнічаў у стварэнні абарончых меж, мініраванні важных аб’ектаў, ажыццяўляў выведвальныя і дыверсійныя дзеянні на акупаванай ворагам тэрыторыі.

У кастрычніку 1941 года, калі Масква была абвешчана на аблогавым становішчы, часова стаў часткай гарнізона сталіцы і браў удзел у баявых дзеяннях у Падмаскоўе. 7 лістапада 1941 гады ў складзе ОМСБОН футбольная каманда мінскага «Дынама» на чале са старэйшым трэнерам Львом Карчэбокавым удзельнічала ў парадзе савецкіх войскаў на Чырвонай плошчы.

Пасля таго як вораг быў адкінуты ад Масквы, футбалісты,, якія неслі патрульную службу, ахоўвалі ваенныя аб’екты. Шэраг з іх прасіліся на фронт, але адпусцілі толькі некаторых. Касцяк каманды захаваўся, і пасля пераломнай перамогі пад Сталінградам з дынамаўцаў ізноў сфарміравалі футбольную каманду, якая некаторы час выступала ў першынстве Масквы пад назвай «Ваенная частка маёра Іванова». Крыху пазней каманду перайменавалі ў «Дынама-2». У 1944 годзе дынамаўская каманда ўжо іграла ў Кубку СССР, прычым дайшла да паўфіналу.

Пасляваенны час[правіць | правіць зыходнік]

У суверэннай Беларусі[правіць | правіць зыходнік]

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Сцяг СССР СССР[правіць | правіць зыходнік]

Чэмпіянат СССР

  • Чэмпіён СССР (1): 1982
  • Бронзавы прызёр (3): 1954, 1963, 1983

Кубак СССР

  • Фіналіст (2): 1965, 1987.

Чэмпіянат БССР

  • Чэмпіён БССР (7): 1937—39, 1945, 1951, 1956, 1975.
  • Срэбны прызёр чэмпіянатаў БССР (5): 1934, 1935, 1946, 1952, 1977.
  • Бронзавы прызёр чэмпіянатаў БССР (2): 1940, 1947.

Кубак БССР

  • Уладальнік Кубка БССР (2): 1936, 1940

Сцяг Беларусі Беларусь[правіць | правіць зыходнік]

Чэмпіянат Беларусі

  • Чэмпіён (7): 1992, 1993, 1994, 1995, 1995(восень), 1997, 2004
  • Срэбраны прызёр (9): 1996, 2001, 2005, 2006, 2008, 2009, 2014, 2015, 2017
  • Бронзавы прызёр (6): 2000, 2003, 2012, 2013, 2016, 2018

Кубак Беларусі

  • Пераможца (3): 1992, 1994, 2003.
  • Фіналіст (3): 1996, 1998, 2013.

Simple gold cup.svg Футбольныя прызы (СССР)[правіць | правіць зыходнік]

  • За справядлівую гульню: 1961
  • За волю да перамогі: 1976 (в), 1982
  • Кубак прагрэсу: 1979, 1982
  • Агрэсіўнаму госцю: 1982
  • Граза аўтарытэтаў: 1986
  • Імені Рыгора Фядотава: 1982

Статыстыка[правіць | правіць зыходнік]

Стадыён[правіць | правіць зыходнік]

Дынама-Юні

Да 2009 года хатнія матчы «Дынама» праводзіла на аднайменным мінскім стадыёне, які знаходзіцца ў самым цэнтры горада і ўмяшчае 35 тысяч гледачоў.

У 2009—2012 гадах «Дынама» гуляла на стадыёне «Дынама-Юні». Ён знаходзіцца ў Кунцаўшчыне, на захадзе горада. Умяшчальнасць — 4500 чалавек. Стадыён быў пабудаваны ў 2000 годзе, меў назву «Дарыда» і належыў аднайменнай камандзе з Мінскага раёна. У 2008 годзе быў выкуплены клубам «Дынама» і перайменаваны.

У канцы 2012 года «Дынама-Юні» быў зачынены на рэканструкцыю. Пачынаючы з сезону 2013 каманда выступае на стадыёне «Трактар».

Цяперашні склад[правіць | правіць зыходнік]

Станам на снежань 2018 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба[1].

Пазіцыя Імя Год нараджэння
30 Сцяг Беларусі Бр Андрэй Гарбуноў 1983
35 Сцяг Беларусі Бр Сяргей Ігнатовіч 1992
2 Сцяг Беларусі Аб Аляксандр Чыж 1997
3 Сцяг Беларусі Аб Максім Швяцоў 1998
4 Сцяг Харватыі Аб Ніна Галавіч Капітан каманды 1992
13 Сцяг Партугаліі Аб Луіш Роша 1986
15 Сцяг Беларусі Аб Максім Жаўнерчык Траўма 1985
22 Сцяг Беларусі Аб Раман Бегуноў 1993
24 Сцяг Беларусі Аб Ігар Шытаў 1986
25 Сцяг Беларусі Аб Аляксей Гаўрыловіч 1990
88 Сцяг Грузіі Аб Георгій Навалоўскі Траўма 1986
Пазіцыя Імя Год нараджэння
6 Сцяг Ганы ПА Сейду Яхая 1989
8 Сцяг Беларусі ПА Мікіта Капленка 1995
14 Сцяг Беларусі ПА Арцём Салавей 1990
18 Сцяг Харватыі ПА Дзінка Трэбоціч 1990
41 Сцяг Беларусі ПА Арцём Гурэнка 1994
81 Сцяг Беларусі ПА Мікіта Корзун Траўма 1995
7 Сцяг Нігерыі Нап Кехіндэ Фатаі 1990
21 Сцяг Беларусі Нап Філіп Іваноў 1990
23 Сцяг Беларусі Нап Уладзімір Хвашчынскі 1990
27 Сцяг Беларусі Нап Аляксандр Макась 1991
77 Сцяг Беларусі Нап Дзмітрый Анцілеўскі 1997

Рэзервовы склад[правіць | правіць зыходнік]

Пазіцыя Імя Год нараджэння
33 Сцяг Беларусі Бр Мікіта Лазоўскі 1999
Сцяг Беларусі Бр Дзмітрый Шапко 2001
Сцяг Беларусі Бр Дзяніс Шпакоўскі 2001
34 Сцяг Беларусі Аб Мікіта Халімончык 2000
38 Сцяг Беларусі Аб Уладзіслаў Лях 1999
40 Сцяг Беларусі Аб Мікалай Іваноў 2000
Сцяг Беларусі Аб Глеб Буракоў 1999
Сцяг Беларусі Аб Мацвей Валасовіч 2001
Сцяг Беларусі Аб Яўген Карповіч 2001
Сцяг Беларусі Аб Кірыл Радзівонаў 2000
36 Сцяг Беларусі ПА Арцём Куратнік 1999
42 Сцяг Беларусі ПА Ігар Заяц 1999
Пазіцыя Імя Год нараджэння
43 Сцяг Беларусі ПА Антон Суша 2000
44 Сцяг Сербіі ПА Нікола Лукіч 1990
Сцяг Беларусі ПА Данііл Аўраменка 2000
Сцяг Беларусі ПА Раман Давыскіба 2001
Сцяг Беларусі ПА Масрур Кіемідзінаў 2002
Сцяг Беларусі ПА Мікіта Дземчанка 2002
Сцяг Беларусі ПА Максім Капралеў 2001
Сцяг Беларусі ПА Уладзіслаў Катушонак 2000
Сцяг Беларусі ПА Аляксандр Лузан 2001
Сцяг Беларусі ПА Аляксандр Міхаленка 2001
Сцяг Беларусі Нап Ягор Багамольскі 2000
Сцяг Беларусі Нап Максім Вядзенічаў 2000

Вярнуліся з арэнды[правіць | правіць зыходнік]

Пазіцыя Імя Год нараджэння
75 Сцяг Беларусі Бр Максім Плотнікаў 1998
Сцяг Беларусі Аб Канстанцін Кучынскі 1998
Сцяг Беларусі ПА Кірыл Леановіч 1998

Трансферы[правіць | правіць зыходнік]

Зіма 2018—2019[правіць | правіць зыходнік]

Прыйшлі ў клуб[правіць | правіць зыходнік]

Дата Пазіцыя Ігрок Папярэдні клуб
13.11.2018[2] Аб Сцяг Беларусі Канстанцін Кучынскі1 Сцяг Беларусі Ліда
13.11.2018[2] ПА Сцяг Беларусі Кірыл Леановіч1 Сцяг Беларусі Ліда
05.12.2018[3] Бр Сцяг Беларусі Максім Плотнікаў1 Сцяг Беларусі Тарпеда-БелАЗ

1 З арэнды

Пакінулі клуб[правіць | правіць зыходнік]

Дата Пазіцыя Ігрок Новы клуб
30.11.2018[4] ПА Сцяг Сербіі Ураш Нікаліч Сцяг Ізраіля Макабі (Тэль-Авіў)

Вядомыя ігракі[правіць | правіць зыходнік]

Галоўныя трэнеры[правіць | правіць зыходнік]

Фінансы[правіць | правіць зыходнік]

Тытульны спонсар — беларуская група кампаній «Трайпл», заснаваная ў 1992 годзе. Генеральным дырэктарам з’яўляецца Юрый Чыж, які таксама з’яўляецца ўласнікам «Дынама».

Па звестках газеты «Прессбол», бюджэт «Дынама» на сезон 2013 склаў каля 6 млн долараў[5].

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]