Валаконаўка
Выгляд
| Пасёлак гарадскога тыпу | |||
| Валаконаўка | |||
|---|---|---|---|
|
|||
| 50°29′02″ пн. ш. 37°52′17″ у. д.HGЯO | |||
| Краіна |
|
||
| Суб’ект федэрацыі | Белгародская вобласць | ||
| Муніцыпальны раён | Валаконаўскі раён[d] | ||
| Гісторыя і геаграфія | |||
| Заснаваны | 1731 | ||
| Першая згадка | 1731 | ||
| Насельніцтва | |||
| Насельніцтва |
|
||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||
| Тэлефонны код | 472 35 | ||
| Паштовы індэкс | 309650 | ||
| Код АКАТП | 14230551000 | ||
| Паказаць/схаваць карты | |||
Валаконаўка[2] (руск.: Волоко́новка) — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Валаконаўскага раёна Белгародскай вобласці Расіі. Чыгуначная станцыя на лініі Стары Аскол — Валуйкі. Размешчаны на левым беразе ракі Аскол (басейна Дона), за 30 км на поўдзень ад Новага Аскола.
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]Па дадзеных перапісу 1877 года, у слабадзе Валаконаўка налічвалася 6240 жыхароў. Статус пасёлка гарадскога тыпу з 1961 года. 25 чэрвеня 2011 года ў Валаконаўцы Белгародскай вобласці адбылося адкрыццё помніка Рыгору Рыгоравічу Валконскаму.
Вядомыя ўраджэнцы і жыхары
[правіць | правіць зыходнік]- Сямён Уладзіміравіч Букчын (1941—2025) — беларускі літаратуразнаўца
Зноскі
- ↑ Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2025 года — М.: Росстат, 2025.
- ↑ Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 3. — 511 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0068-4 (т. 3). — карта Белгародскай вобласці
