Віктар Уладзіміравіч Альшэўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Віктар Уладзіміравіч Альшэўскі
Фатаграфія
Дата нараджэння 21 верасня 1953(1953-09-21) (68 гадоў)
Месца нараджэння
Род дзейнасці мастак
Жанр тэматычная карціна, партрэт, пейзаж
Вучоба
Мастацкі кірунак рэалізм
Уплыў Анатоль Бараноўскі, Міхаіл Савіцкі
Прэміі
Дзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь
Узнагароды
медаль Францыска Скарыны
Заслужаны дзеяч мастацтваў Рэспублікі Беларусь
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Віктар Уладзіміравіч Альшэўскі (21 верасня 1953, в. Вугольшчына, Бялыніцкі раёнМагілёўская вобласць) — беларускі мастак.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 21 верасня 1953 года ў в. Вугольшчына Бялыніцкага раёна Магілёўскай вобласці. У 1965—1972 гадах — Рэспубліканская школа-інтэрнат па выяўленчым мастацтве імя Івана Ахрэмчыка. У 1973—1980 гадах — Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут.

З 1980 года браў удзел у мастацкіх выстаўках у СССР і за межамі. У 1981—1984 гадах — творчыя майстэрні жывапісу Акадэміі мастацтваў СССР у Мінску пад кіраўніцтвам Міхаіла Савіцкага. З 1984 года — член Саюзу мастакоў Беларусі.

З 1995 года — акадэмік жывапісу Беларускай акадэміі выяўленчага мастацтва. Галоўны вучоны сакратар БДАМ, прафесар, адзін з кіраўнікоў Цэнтра сучасных мастацтваў.

Жыве і працуе ў Мінску.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Працуе ў станкавым жывапісу ў жанрах тэматычнай карціны, партрэта, нацюрморта. Актыўна ў сваёй творчасці выкарыстоўвае сімволіку. Тэматыка твораў блізкая да антычнай міфалогіі, хрысціянства, палітычных і жыццёвых рэалій сучаснасці: Партрэт мастака Юрыя Карачуна, «Першы дом камуны», «Аўтапартрэт з жонкай і дачкой», «Маці», «Парыў ветру», «Рэстаўрацыя», «Дзяцінства», «Карыятыды», «Прастора».

Творы знаходяцца ў зборах Нацыянальнага мастацкага музея Беларусі, Траццякоўскай галерыі, галерэях «Spectrum» (Германія), «Bi-2» (Нарвегія), дырэкцыі выстаў Саюза мастакоў Расіі, Бялыніцкім раённым мастацкім музеі імя В. К. Бялыніцкага-Бірулі, прыватных зборах Беларусі і замежжа.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Міхаіл Баразна «Альшэўскi Вiктар: Лісты часу». Магiлёў. — 2002: Выстаўка жывапісу 24.04.2002 — 31.05.2002 Магілёўскі абласны мастацкі музей імя Паўла Масленікава/ Мн.: РУП «выд. Цэнтр БДУ». — 2002. 32 с.
  • Беларускі Саюз мастакоў : энцыклапедычны даведнік / складальнік Б. А. Крэпак. — Мінск, 1998. С. 19, 27—28.
  • Віктар Альшэўскі «Уражанне раўнавагі, альбо Лесвіца ўверх: дыярыўш мастака» / Мінск : Мастацкая літаратура, 2005. 338 с.
  • Культура Беларусі: энцыклапедыя у 6 т. / галоўны рэдактар Т. У. Бялова. — Мінск, 2010. Т. 1. С. 130—131.
  • Віктар Міхайлаў «Вялікі філосаф Віктар Альшэўскі» // Беларусь. 2012. № 4. С. 38—43.
  • Республика Беларусь: энциклопедия в 6 т. / редактор Г. П. Пашков. — Минск, 2007. Т. 5. С. 567.
  • Святлана Строгіна «Сучаснае выяўленчае мастацтва Магілёўшчыны»: зборнік артыкулаў / Мінск, 2009. С. 11—12.
  • Вольга Чайкоўская «Мастацтва ведаць» // Звязда. 2012. 8 лютага. С. 3.
  • «Мастацтва заўсёды было i будзе мерай чысцiнi свабоды духа»: на пытаннi карэспандэнта адказвае мастак В. Алъшэўскi // Зара над Друццю. 1999. 13 кастр., 16 кастр.
  • Дубовский В. «Мифология чувств»: О творчестве худож. В. В. Альшевского // Нёман. 1999. № 7. с. 254—256
  • Молочко Б. Е. «Индивидуалист»: На вопросы корреспондента ответил художник Виктор Альшевский // Зара над Друццю. 2001. 17 кастр. с. 2.
  • Палоннік Н. «Майстру пэндзля — 50»: Вiктару Альшэўскаму — 50 год // Зара над Друццю. 2002. 20 верасня, с. 1.
  • Рудковский, Н. «Ключи от истины»: О работах художника Виктора Альшевского// Магілёўскія ведамасці. 2012. 10 апреля. С. 8.
  • Уладзімір Сцяпан «Путешествия во времени с Виктором Альшевским». Интервью// Савецкая Беларусь. 2012. 11 февр. С. 9.
  • «Творчасць буйным планам»: выстава твораў В. Альшэўскага // Зара над Друццю. 2003. 11 кастрычніка, с. 1.
  • Вольга Чайкоўская «Мастацтва ведаць»: Мастак Віктар Альшэўскі атрымаў званне прафесара // Звязда. 2012. 8 лютага, С. 3.
  • Наталля Шаранговіч «Латнік з адкрытым забралам» // ЛІМ. 2002. 14 чэрвеня, с. 11.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]