Галаграфічны прынцып

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Тэорыя струн
Calabi-Yau.png
Тэорыя суперструн
Гл. таксама «Фізічны партал»

Галаграфічны прынцып — гіпотэза, прапанаваная ў 1993 г. знакамітым нідэрландскім фізікам-тэарэтыкам Г. ’т Хоафтам (Gerard' t Hooft).

Тэорыя нагадвае платонаўскую алегорыю пячоры і складаецца з двух асноўных сцвярджэнняў:

Напрыклад, калі разглядаць універсітэцкае кафэ-кандытарскую, то галаграфічны прынцып сцвярджае, што ўся фізіка, прысутная ў гэтым кафэ, вызначаецца фізікай на яго сценках.

Крыніцай гэтай гіпотэзы служыць так званая AdS/CFT-адпаведнасць[en], якая адназначна паказвае матэматычную эквівалентнасць квантавай тэорыі поля ў анты-дэ-сітэравай прасторы-часе[en] размернасці 3+1 і канформнай тэорыі поля[en] ў прасторы-часе размернасці 2+1.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]