Герард ’т Хоафт

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Герард 'т Хоафт
Gerardus (Gerard) 't Hooft
Gerard 't Hooft.jpg
Дата нараджэння 5 ліпеня 1946(1946-07-05) (72 гады)
Месца нараджэння Хелдэр, Нідэрланды
Грамадзянства Сцяг Нідэрландаў Нідэрланды
Род дзейнасці фізік-тэарэтык, педагог, прафесар, пісьменнік-дакументаліст, фізік
Навуковая сфера фізіка
Месца працы Утрэхцкі ўніверсітэт
Навуковая ступень доктарская ступень[d][1]
Альма-матар Утрэхцкі ўніверсітэт
Навуковы кіраўнік Марцінус Велтман
Узнагароды і прэміі
Сайт: staff.science.uu.nl/~hooft101/
Commons-logo.svg Герард 'т Хоафт на Вікісховішчы

Герард 'т Хоафт (нідэрл. Gerardus (Gerard)' t Hooft, нарадзіўся 5 ліпеня 1946, Хелдэр, Нідэрланды) — прафесар Утрэхцкага ўніверсітэта (Нідэрланды), лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1999) (сумесна з Марцінусам Велтманам). Герард 'т Хоафт разам са сваім навуковым кіраўніком Марцінусам Велтманам распрацавалі тэорыю, якая дапамагла растлумачыць квантавую структуру электраслабых узаемадзеянняў. Гэтую тэорыю стварылі ў 1960-я гады Шэлдан Глэшау, Абдус Салам і Стывен Вайнберг, якія выказалі здагадку, што слабое і электрамагнітнае ўзаемадзеянні з'яўляюцца праявай адзінага электраслабога ўзаемадзеяння. Але прымяненне тэорыі для разліку ўласцівасцей часціц, якую яны прадказвалі, было безвыніковым. Распрацаваныя 'т Хоафтам і Велтманам матэматычныя метады рэнармалізацыі янг-мілсаўскіх палёў, як безмасавых, так і атрымаўшых масу з прычыны спантаннага парушэння сіметрыі, дазволілі прадказаць некаторыя эфекты электраслабага ўзаемадзеяння, у прыватнасці, ацаніць масы прамежкавых вектарных базонаў W ± і Z0, прадказаных тэорыяй і неўзабаве пасля гэтага адкрытых эксперыментальна. Атрыманыя значэнні добра суадносяцца з эксперыментальнымі значэннямі. Метадам Велтмана і 'т Хоафта таксама была разлічаная маса топ-кварка, эксперыментальна знойдзенага ў 1995 годзе ў Нацыянальнай лабараторыі ім. Э. Фермі (Фермілаб, ЗША).

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

  • Прэмія Дэні Хайнемана ў галіне матэматычнай фізікі (1979)
  • Прэмія Вольфа па фізіцы (1981)
  • Залаты медаль Лорэнца (1986)
  • Залатая медаль Джанкарла Віка (1997)
  • Срэбраны медаль Оскара Клейна (1999)
  • Нобелеўская прэмія па фізіцы (1999)
  • Вялікі залаты медаль імя М. В. Ламаносава (2010)
  • Імем 'т Хоафта названы астэроід 9491 Тхоафт.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]