Ганна Васільеўна Цімірова

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ганна Васільеўна Цімірова
руск.: Анна Васильевна Тимирёва
Anna Timiriova 1954.jpg
Род дзейнасці: мастак, паэтка, пісьменніца
Дата нараджэння: 18 ліпеня 1893(1893-07-18)
Месца нараджэння: Кіславодск, Расійская імперыя
Дата смерці: 31 студзеня 1975(1975-01-31) (81 год)
Месца смерці: Масква, СССР
Месца пахавання:
Бацька: Васіль Ільіч Сафонаў
Маці: Варвара Іванаўна (Вышаградская) Сафонава
Муж:

1. Сяргей Мікалаевіч Ціміроў

2. Усевалад Канстанцінавіч Кніпер
Дзеці: Уладзімір Ціміроў
Commons-logo.svg Ганна Васільеўна Цімірова на Вікісховішчы

Ганна Васільеўна Цімірова (народжаная Сафонава, у другім замужжы Кніпер; 18931975) — руская мастачка і паэтка, дачка дырыжора і піяніста В. І. Сафонава; з 1911 года замужам за марскім афіцэрам, потым контраў-адміралам С. М. Ціміровым, з якім развялася ў канцы 1918 года; да студзеня 1920 года фактычна была жонкай адмірала А. В. Калчака. Пасля яго арышту ў студзені 1920 года самахоць рушыла ўслед за ім[1]. Сын ад першага шлюбу — мастак У. С. Ціміроў. У 1922 годзе выйшла замуж за інжынера-будаўніка У. К. Кніпера (18881942); да атрымання адказу пракурора пра гібель і рэабілітацыю сына Уладзіміра (1957) насіла падвойнае прозвішча Кніпер-Цімірова.

Зноскі

  1. Плотников И. Ф. Катастрофа и её причины // Александр Васильевич Колчак. Жизнь и деятельность. — Ростов-на-Дону: Феникс, 1998. — С. 335. — ISBN 5–9533–0518–4.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Книпер А. В. Фрагменты воспоминаний/Публ.и прим. К.Громова и С.Боголепова (И.Сафонова и Ф.Перченка)//Минувшее. Исторический альманах. Т.1. — Париж — 1986
  • «Милая, обожаемая моя Анна Васильевна…» Сост. Т. Ф. Павлова, Ф. Ф. Перченок, И. К. Сафонов; Вступ. ст. Ф. Ф. Перченка. Издательство: Русский путь / Прогресс-Традиция 1999. 576, ISBN 5-85887-018-X, 5-01-004207-X ;
  • Дроков С. В. Адмирал Колчак и… другие//Северные просторы, 1990. № 6, С.26-29; Дроков С. В. Подлинные протоколы допросов адмирала А. В. Колчака и А. В. Тимиревой//Отечественные архивы, 1994. № 5. С.84-97; № 6. С.21-58.
  • Толстая Е. «Адмиралъ»;
  • Максимов В. А. «Заглянуть в бездну(Звезда адмирала)»;
  • А.Петряков «Адмирал. Судьба и любовь Александра Колчака»;
  • В.Дворцов «Адмирал» [1];
  • Черкашин Н. Последняя любовь Колчака. — М.: Алгоритм, 2008. — 336 с. — ISBN 978—5—699—28638—6.;
  • «Волшебный сад души. История последней любви А. В. Колчака»;
  • В.Черкасов-Георгиевский «Колчак и Тимирева»;
  • К. А. Богданов «Адмирал Колчак. Биографическая повесть-хроника»;
  • И. Ф. Плотников «Александр Васильевич Колчак. Исследователь, адмирал, Верховный правитель России»;
  • П. Зырянов «Колчак»;
  • Остроумов «Звезда адмирала».
  • Н. Черкашин. «Звезда Колчака».

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]