Гарыфуна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Гарыфуна
Саманазва: Garifuna, Karif
Краіны: Беліз, Гандурас, Гватэмала, Нікарагуа, Сент-Вінсент і Грэнадзіны
Рэгіёны: Вест-Індыя, Лацінская Амерыка
Арганізацыя, якая рэгулюе:
Агульная колькасць носьбітаў: 154000
Класіфікацыя
Катэгорыя: ???

Аравакская
 Паўночна-аравакская
  Та-аравакская

     Гарыфуна
Моўныя коды
ISO 639-1:
ISO 639-2:
ISO 639-3: cab
Гл. таксама: Праект:Лінгвістыка

Гары́фуна (саманазвы: Garifuna, Karif) —– аравакская мова, родная мова гарыфунаў. Распаўсюджана на Карыбскім ўзбярэжжы краін Цэнтральнай Амерыкі і ў астраўной краіне Сент-Вінсент і Грэнадзіны. Колькасць носьбітаў (2014 г.) — 154 000 чал.[1]

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Па свайму паходжанню гарыфуна з'яўляецца крэольскай мовай. Асновай для яе стала мова аравакаў-іньеры, якія насялялі Малыя Антыльскія астравы. Фарміраванне адбывалася ў некалькі этапаў:

Слоўнікавы запас утрымоўвае словы наступнага паходжання:

У нашы дні ўжываецца пераважна ў вуснай форме, у тым ліку на радыё[2].

Асаблівасці[правіць | правіць зыходнік]

Для гарыфуна характэрна наяўнасць жаночай і мужчынскай моў[3] з асобнай стылістыкай маўлення і лексікай.

У 2008 г. мова гарыфунаў, а таксама іх музыка і танцы прызнаны ЮНЕСКА нематэрыяльнай спадчынай чалавецтва[4].

Зноскі

Сцяг ЮНЕСКА Сусветная спадчына ЮНЕСКА