Гемангіёма

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Гемангіёма
Capillary haemangioma.jpg
капілярная гемангіёма
МКХ-10 D18.018.0
МКБ-10-КМ D18.00 і D18.0
МКХ-9 228.0228.0
МКБ-9-КМ 228.0[1] і 228.00[1]
МКЗ-А M9120/0
DiseasesDB 30033
MedlinePlus 001459
eMedicine orthoped/499 
MeSH D006391
Commons-logo.svg Гемангіёма на Вікісховішчы

Гемангіёма — дабраякасная пухліна, якая складаецца з самастойна інвалюцыяніруючых эндатэліяльных клетак. У большасці выпадкаў яна з'яўляецца падчас першых дзён ці тыдняў жыцця. У маленстве гэта найбольш распаўсюджаная пухліна.

Прыроджаныя гемангіёмы могуць дасягаць значных памераў. У буйных гемангbмах можа ісці тромбаўтварэнне, якое змяншае запасы трамбацытаў і зніжае тым самым згусанне крыві. Кавернозныя гемангіёмы (напрыклад, печані) пры пашкоджанні даюць крывацёкі, якія цяжка спыніць, гэта сожа зрабіцца чыннікам смерці хворага. Смяротнасць пасля разрыву гемангіёмы печані складае 60-80%. Кавернозныя гемангіёмы ў касцях могуць быць сімптомам хваробы Горхема.

У пераважнай большасці геманіёма з'яўляецца ў 2-12% нованароджаных дзяцей і заўважная адразу пасля нараджэння, часцей сустракаецца ў дзяўчынак у суадносінах 7: 1. У 80 працэнтах гемангіёма з'яўляецца ў якасці аднаго пашкоджання на целе. І толькі 20% могуць з'яўляцца ў некалькіх месцах. Знешні выгляд у іх таксама можа вагацца ў залежнасці ад ўзроўню ўключэння дэрмы, глыбіні пашкоджання, лакалізацыі, стадыі эвалюцыі.

Вылучаюць 3 стадыі цячэння захворвання: актыўнага росту (з 1-3 да 6-8 месяцаў), спынення росту (з 6-8 да 12-18 месяцаў), інвалюцыі (да 5-7 гадоў). Інвалюцыя - гэта адваротнае развіццё. Такім чынам, сасудзістыя гіперплазіі могуць не патрабаваць спецыяльнага лячэння.

  1. 1,0 1,1 Disease Ontology release 2019-05-13 — 2019-05-13 — 2019. Праверана 15 мая 2019.