Меланома

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Меланома
Melanoma.jpg
МКХ-10 C43.43.
МКХ-9 172172
OMIM 155600 155600
DiseasesDB 7947 7947
MedlinePlus 000850 000850
eMedicine derm/257  derm/257 

Меланома — злаякасная пухліна меланаўтваральнай тканкі, што дае лімфагенныя, гематагенныя метастазы. клеткі пухліны і навакольныя тканкі ўтрымліваюць меланін, але і нам вядомыя беспігментавыя меланомы. Развіваецца ў скуры, пігментавай абалонцы вока, мазгавых абалонках, мазгавой субстанцыі наднырачнікаў, зрэдку ў слізістай. У палове выпадкаў развіваецца з радзімак[1]. Утварэнне пухліны папярэджваецца выдаленнем радзімак у траўманебяспечных месцах. Спрыяльнымі чыннікамі з'яўляюцца націранне радзімак, сонечныя апёкі і паходы ў салярый[2].

Паводле формы мы вылучаем 2 тыпы меланомаў:

  1. якая распаўсюджваецца па паверхні (карычневая пляма з ружовымі і чорнымі ўкрапваннямі),
  2. вузлавая (сіне-чорны вузел).

Вузлы багатыя сасудамі, мяккія, нераўнамернай афарбоўкі.

Клеткі: зорчатыя, верацёнападобныя, вычварныя, паліморфныя. Меланацыты могуць групавацца ў клетачныя жмуткі, якія ідуць уздоўж сасудаў. Калі клеткі пухліны распадаюцца, у навакольных тканках назіраюцца адкладанні пігменту, ён трапляе ў кроў, пераходзіць у мачу і праз нейкі час пасля забору мачы на аналіз надае ім цёмнае адценне. Меланацыты — клеткі нейрагеннага паходжання, якія напрацоўваюць меланін (бура-чорны пігмент), яны ёсць субстратам для развіцця злаякасных пухлін, названых меланома, або меланабластома. Пігментавы невус нельга прылічаць да сапраўдных пухлін, бо ён, як высветлілася, з'яўляецца заганай у развіцці.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]