Генрых Юр’евіч Грыгоніс

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Генрых Грыгоніс
Г. Грыгоніс Мастак М. Філіповіч. 1927.jpg
Г. Грыгоніс. Мастак Міхаіл Мацвеевіч Філіповіч. 1927
Імя пры нараджэнні Генрых Юр'евіч Грыгоніс
Дата нараджэння 20 мая 1889(1889-05-20)
Месца нараджэння
Дата смерці 4 лістапада 1955(1955-11-04) (66 гадоў)
Месца пахавання
Грамадзянства Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Сцяг СССР СССР
Прафесія акцёр
Кар’ера 1909—1955
Узнагароды Народны артыст БССР (1941)
Commons-logo.svg Генрых Грыгоніс на ВікіСховішчы

Генрых Юр’евіч Грыгоніс (20 мая 1889, в. Пабяржы, Віленскі павет, цяпер Вільнюскі раён, Літва — 4 лістапада 1955) — беларускі акцёр тэатра і кіно. Народны артыст БССР (1941).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Магіла Генрых Грыгоніса

У 19081915 гадах працаваў у антрэпрызах на Далёкім Усходзе, у 19171919 гадах у тэатрах Петраграда. У 1919 у Першым беларускім таварыстве драмы і камедыі (выканаў ролі Пустарэвіча, Старца ў «Паўлінцы» і «Раскіданым гняздзе» Я. Купалы). З 1920 года ў БДТ-1.

Пахаваны на Вайсковых могілках Мінска.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Г. Грыгоніс у ролі Журдэна
Г. Грыгоніс у ролі Нічыпара

Акцёр яркай сцэнічнай індывідуальнасці; яму былі уласцівы вострая камедыйнасць і лірыка-драматычная афарбоўка роляў. Створаныя ім народныя характары адметныя сакавітым гумарам, нацыянальным каларытам: Даліла («На Купалле» М. Чарота), Каваль («Каваль-ваявода» Е. Міровіча), Мікола («Салавей» З. Бядулі), Анісім («Пагібель воўка» Э. Самуйлёнка), Нічыпар, Сымон Верас («Хто смяецца апошнім», «Пяюць жаваранкі» К. Крапівы). У класічным рэпертуары асаблівы поспех меў у ролі Журдэна («Мешчанін у дваранах» Мальера). Сярод іншых значных роляў: Дзяк («Пісаравы імяніны» У. Галубка), Людавіка («Сабака на сене» Лопэ дэ Вэгі). Здымаўся ў кіно: «Кармялюк», «Хто смяецца апошнім» і інш.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]