Герберт фон Караян

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Герберт фон Караян
Bundesarchiv Bild 183-S47421, Herbert von Karajan.jpg
Герберт фон Караян. 1938
Асноўная інфармацыя
Дата нараджэння

5 красавіка 1908(1908-04-05)[1][2]

Месца нараджэння

Зальцбург, Зальцбург, федэральная зямля, Аўстрыя[3]

Дата смерці

16 ліпеня 1989(1989-07-16)[1][2] (81 год)

Месца смерці

Аніф[d], Зальцбург[d], Зальцбург, федэральная зямля, Аўстрыя[1]

Краіна

Flag of Austria.svg Аўстрыя

Альма-матар

Mozarteum University of Salzburg[d]

Прафесіі

дырыжор, музычны кіраўнік

Жанры

Класічная музыка

Калектывы

Берлінскі філарманічны аркестр

Узнагароды
Камандор ордэна За заслугі перад ФРГ
Аўтограф
Аўтограф
karajan.org
Commons-logo.svg Герберт фон Караян на Вікісховішчы

Герберт фон Караян[4] (ням.: Herbert von Karajan; 5 красавіка 1908, Зальцбург, Аўстра-Венгрыя — 16 ліпеня 1989, Аніф, Аўстрыя) — аўстрыйскі дырыжор.

Вучыўся ў «Моцартэўме» у Зальцбургу і Венскай акадэміі музыкі і сцэнічнага мастацтва ў Ф. Шалька. Дэбютаваў у 1927 годзе. У 1941—1944 гадах кіраўнік Берлінскай дзяржаўнай капэлы. З 1947 года дырыжор (з 1949 года і дырэктар) Таварыства сяброў музыкі ў Вене. З 1955 года галоўны дырыжор Берлінскага філарманічнага аркестра, працаваў з ім на працягу 35 гадоў. Адначасова ў 1956—1964 гадах музыкальны кіраўнік Венскай дзяржаўнай оперы.

Буйнейшы сімфанічны і оперны дырыжор, выступаў у буйнейшых тэатрах свету. У інтэрпрэтацыях сімфанічнае і опернае музыкі дасягнуў выдатнага мастацкага ўзроўню. Здзейсніў шэраг значных оперных пастановак (у тым ліку «Барыс Гадуноў» Мусаргскага, 1965; «Містэрыя канца часу» К. Орфа, 1973). Пакінуў пасля сябе адну з самых шырокіх дыскаграфій.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118559915 // Общий нормативный контроль — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.
  3. 3,0 3,1 Караян Герберт фон // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. гл. ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  4. Напісанне імя і прозвішча ў адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.8. Мн., 1999, С.62.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская Энцыклапедыя ў 18 тамах. Т. 8. — Мн., 1999. — С. 62.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]