Грэм Грын

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Грэм Грын
англ.: Graham Greene
Асабістыя звесткі
Імя пры нараджэнні:

Генры Грэм Грын
Henry Graham Greene

Дата нараджэння:

2 кастрычніка 1904(1904-10-02)

Месца нараджэння:

Беркхэмстэд, графства Хартфардшыр, Англія

Дата смерці:

3 красавіка 1991(1991-04-03) (86 гадоў)

Месца смерці:

Вевэ, Швейцарыя

Пахаванне:

Corseaux[d]

Грамадзянства:

Вялікабрытанія

Жонка:

Vivien Greene[d]

Альма-матар:

Баліял-каледж[d]
Berkhamsted School[d]
Оксфардскі ўніверсітэт

Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці:

пісьменнік, драматург, журналіст

Гады творчасці:

1925—1991

Жанр:

навела, кароткі апавяданне, п'еса

Мова твораў:

англійская мова[1]

Прэміі:

Іерусалімская прэмія (1981)

Узнагароды:
Асабістая старонка(англ.) ]
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Грэм Грын (англ.: Graham Greene; 2 кастрычніка 1904 — 3 красавіка 1991) — англійскі пісьменнік, драматург і літаратурны крытык. Яго работы — гэта даследаванне маральных і палітычных праблем сучаснага свету.

Магіла ў Вевэ, Швейцарыя.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Раннія гады[правіць | правіць зыходнік]

Грэм Грын нарадзіўся ў сям'і дырэктара прывілеяванай школы Чарльза Грына і Марыян Рэйманд Грын, старэйшай кузіны Роберта Льюіса Стывенсана. У сям'і быў чацвёртым з шасці дзяцей. Грэм вучыўся ў беркхэмстэдскай школе. Там жа сталыя насьмешкі аднакласікаў прывялі Грына да некалькіх спробаў самагубства і ў выніку вымусілі кінуць школу. Далей ён вучыўся ў каледжы Баліёл у Оксфардзе. Грэм Грын меў прыродны дар да пісьменніцтва, і за тры гады ў Баліёле ён апублікаваў больш за 60 паэм, аповедаў і нарысаў, большасць з якіх выйшлі ў студэнцкім часопісе «Оксфард Аутлук» і ў «Вэстмінстэрскай штотыднёвай газеце». У 1926 годзе ён звяртаецца ў каталіцтва, тлумачачы гэта так: «Я павінен быў знайсці рэлігію, супамерную з маімі грахамі». Калі крытыкі прыняліся даследаваць пытанні веры ў яго кнігах, Грын выяўляў незадаволенасць, кажучы, што ненавідзіць выраз «каталіцкі пісьменнік».

Праца і сям'я[правіць | правіць зыходнік]

З 1926 года новае месца жыцця Грына — Лондан. З 1926—1930 гадоў працуе літаратурным рэдактарам і кінакрытыкам у лонданскай «Таймc», потым у «Спектэйтэры» да 1940 года. У 1927 годзе ён мае шлюб з Віўен Дэйрэл-Браўнінг. Нягледзячы на чатыры дзіцячыя кнігі, Грын не быў добрым сем'янінам. Пасля распаду шлюбу ў яго было некалькі захапленняў, сярод якіх у 1950 г. шведская актрыса Аніта Б'ёрк. Палюбоўніцы Грына часцей былі замужнімі іншаземкамі. У 1938 Грын распачаў адносіны з Дораці Гловер, тэатральнай касцюмеркай, яны былі моцна захоплены адно адным да канца 40-х. Яна пачынала кар'еру як кніжны ілюстратар пад імем Дораці Крэйгі і пісала дзіцячыя кнігі, сярод якіх «Нікі, негр і пірат» (1960).

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар раманаў «Чалавек унутры» (1929), «Стамбульскі экспрэс» (1932, экранізаваны ў 1934), «Мяне стварыла Англія» (1935), «Сіла і слава» (1940, экранізаваны ў 1962), «Сутнасць справы» (1948), «Ціхі амерыканец» (1955), «Наш чалавек у Гаване» (1958, экранізаваны ў 1959), «Цаной страты» (1961), «Камедыянты» (1966, экранізаваны), «Ганаровы консул» (1973), «Чалавечы фактар» (1978), «Доктар Фішэр з Жэневы, або Банкет з бомбай» (1980), «Мансеньёр Кіхот» (1982) і інш. Пісаў публіцыстыку, вершы, апавяданні, п'есы, кінасцэнарыі, літаратурна-крытычныя эсэ, аўтабіяграфічныя творы. Аддаваў перавагу праблемам індывідуальнай віны і адказнасці, выбару і лёсу, сумлення і абавязку, разглядаў «цёмныя глыбіні» чалавечага духу. Глыбокае раскрыццё палітычных падзей спалучаецца з дасканалым псіхалагізмам, багаццем падтэкстаў, парадаксальнасцю вобразаў і сітуацый. Многія яго творы напісаны ў дэтэктыўна-прыгодніцкім жанры.

Беларускія пераклады[правіць | правіць зыходнік]

Раманы «Стамбульскі экспрэс», «Хто прайграе, бярэ ўсё», «Доктар Фішар з Жэневы» пераклаў на беларускую Вадзім Небышынец.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Лявонава Е. Грын // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 5: Гальцы — Дагон / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1997. — 576 с.: іл. ISBN 985-11-0090-0 (т. 5), ISBN 985-11-0035-8

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Іерусалімская прэмія Шаблон:Лаўрэаты Готарндэнскай прэміі