Дзмітрый Альгердавіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Дзмітрый Альгердавіч
Дзмітрый Альгердавіч
Маскоўскае войска сустракае літоўскіх саюзнікаў — князёў Андрэя і Дзмітрыя Альгердавічаў Бранскага
князь бранскі
каля 1370 — каля 1375[1]
Папярэднік: Раман Міхайлавіч
Пераемнік: Раман Міхайлавіч
1390 — 1399
Папярэднік: Раман Міхайлавіч
князь трубчэўскі і старадубскі
1360-я — 1379
Пераемнік: Карыбут-Дзмітрый Альгердавіч
 
Дзейнасць: арыстакрат
Нараджэнне: 1327
Смерць: 12 жніўня 1399
Ворскла
Дынастыя: Гедзімінавічы
Бацька: Альгерд
Маці: Марыя Віцебская
Жонка: Ганна
Дзеці: Міхаіл, Іван

Дзмітрый Альгердавіч (пасля 1320 — 12 жніўня 1399) — удзельны князь бранскі, старадубскі і трубчэўскі з дынастыі Гедзімінавічаў. Родапачынальнік князёў Трубяцкіх[2].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Сын вялікага князя Альгерда і яго першай жонкі Марыі. Дзмітрый Альгердавіч старэйшы брат Карыбута-Дзмітрыя Альгердавіча[3], іх часта блытаюць.

Прыкладна з 1370 года князь бранскі і старадубскі, таксама валодаў Маладзечнам і шэрагам вакольных сёл. Страціў свае ўладанні пасля пераходу да вялікага князя маскоўскага зімой 1379—1380 года. Бранскае і Старадубскае княствы атрымаў кн. Карыбут-Дзмітрый Альгердавіч[4], маладзечанскае «Дмитрьево село Груздовица» сярод іншага ў 1387 годзе нададзена кар. Ягайлам свайму брату кн. Скіргайлу.

Арымаў ад вял.кн.маскоўскага Пераслаўль-Залескі. Браў удзел у Кулікоўскай бітве (1380).

Недзе ў канцы 1387 — пачатку 1388 года вярнуўся ў Вялікае княста Літоўскае, пэўны час быў у Маладзечна, дзе 16.12.1388 года прысягнуў каралю Ягайлу.

Загінуў у бітве на Ворскле (1399).

Шлюб і дзеці[правіць | правіць зыходнік]

Жонка: Ганна. Дзеці:

  • Міхаіл (пам. пасля 1399), князь трубчэўскі
  • Іван (пам. 1399)

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. У 1375 годзе летапісы завуць князем бранскім Рамана Міхайлавіча, прыхільніка Масквы (Рагожскі летапісец. - Стб. 106,138).
  2. У крыніцах яго часам блытаюць з малодшым братам Карыбутам-Дзмітрыем.
  3. Зотов Р. В. О черниговских князьях по Любецкому синодику и о Черниговском княжестве в татарское время. — Спб., 1892.
  4. Шабульдо Ф. М. Земли Юго-Западной Руси в составе Великого княжества Литовского, С.65