Дзьёрдзь Лукач
Дзьёрдзь Лукач | |
---|---|
венг.: Lukács György | |
![]() | |
Дата нараджэння | 13 красавіка 1885[1][2][…] |
Месца нараджэння | |
Дата смерці | 4 чэрвеня 1971[3][2][…] (86 гадоў) |
Месца смерці | |
Месца пахавання | |
Грамадзянства | |
Дзеці | Ferenc Jánossy[d] і Lajos Jánossy[d] |
Род дзейнасці | філосаф, палітык, пісьменнік, выкладчык універсітэта, сацыёлаг, літаратурны крытык, мастацтвазнавец |
Навуковая сфера | філасофія, эстэтыка і гісторыя літаратуры[d] |
Месца працы | |
Навуковая ступень | доктар філасофскіх навук |
Альма-матар |
|
Партыя |
|
Член у | |
Прэміі |
прэмія Гётэ[d] (1970) |
Узнагароды | |
![]() | |
![]() |
Дзьёрдзь Бернат Лукач Сегедскі (венг.: Szegedi Lukács György Bernát, сапр. імя Дзьёрдзь Бернат Лёвінгер, венг.: Löwinger György Bernát; у гады жыцця ў СССР — Георгій Восіпавіч Лукач;[5], 13 красавіка 1885, Будапешт — 4 чэрвеня 1971, тамсама) — венгерскі філосаф-неамарксіст яўрэйскага паходжання, літаратурны крытык. Адна з ключавых фігур т.зв. заходняга марксізма, заснавальнік будапешцкай школы марксізму. Лічыцца таксама адным з найбуйнейшых прадстаўнікоў марксісцкага літаратуразнаўства
Лукач стварыў сістэму марксісцкай эстэтыкі, якая адмаўляе патрэбу палітычнага кантролю мастацкага самавыяўлення і бароніць гуманістычныя прынцыпы[6]. Працягваў развіваць Марксаву тэорыю адчужэння індывіда ў індустрыяльным грамадстве[6].
Аб Лукачы
[правіць | правіць зыходнік]Н. Бердяев в работе «Истоки и смысл русского коммунизма» назвал Лукача, «венгерца, пишущего по-немецки» «самым умным из коммунистических писателей» (М., 1990, с. 82, 87).
- Ойзерман Т. И. Дьердь Лукач как исследователь философии Гегеля // Вопросы философии. № 11. 1985.
- Жижек С. Г. Лукач — философ ленинизма // История и классовое сознание. Исследования по марксистской диалектике. М.: Логос-Альтера, 2003.
- Дмитриев А. Н. Марксизм без пролетариата: Георг Лукач и ранняя Франкфуртская школа (1920—1930-е гг.). — СПб.; М.: Издательство Европейского университета в Санкт-Петербурге; Летний сад, 2004. — 528 c. — (Труды факультета политических наук и социологии; Вып. 10.) отрывки
- Земляной, С. Духовные искания молодого Лукача (PDF) // Логос. — 2006. — № 1. — С. 109—115.
- Поцелуев С. П. «История и классовое сознание» Д. Лукача: теория «овеществления» и романтический антикапитализм. // Вопросы философии.1993 № 4.
- Ишицука Ш. Понятие природы у Лукача и Гуссерля. Перевод В. В. Бибихина. // Философия и человек. М., 1993. Ч. II. С.224-227.
«Лукач — масса философских слов и оборотов, но нет контроля над основной мыслью, которая уходит бог весть куда и удерживается только общими местами, часто воспоминаниями о „диамате“» (Мих. Лифшиц)[7].
Зноскі
- ↑ а б Сац И. А. Лукач // Краткая литературная энциклопедия — М.: Советская энциклопедия, 1962. — Т. 4. — С. 442–443.
- ↑ а б Gyorgy Lukacs // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ Лукач Дьёрдь // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 27 верасня 2015.
- ↑ а б Лукач Дьёрдь // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
- ↑ Из стенограммы заседания общего собрания штатных работников и договорников Института философии АН СССР (17 мая 1937)
- ↑ а б Gyorgy Lukacs | Hungarian philosopher | Britannica.com Архівавана 30 кастрычніка 2017.
- ↑ Лукач Архівавана 12 лютага 2012.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Нарадзіліся 13 красавіка
- Нарадзіліся ў 1885 годзе
- Нарадзіліся ў Будапешце
- Памерлі 4 чэрвеня
- Памерлі ў 1971 годзе
- Памерлі ў Будапешце
- Пахаваныя на могілках Керэпешы
- Дактары філасофскіх навук
- Выпускнікі Берлінскага ўніверсітэта
- Выпускнікі Будапешцкага ўніверсітэта
- Члены Саюза пісьменнікаў СССР
- Члены Акадэміі навук ГДР
- Члены Венгерскай акадэміі навук
- Кавалеры ордэна Чырвонага Сцяга
- Лаўрэаты прэміі Кошута
- Асобы
- Вучоныя паводле алфавіта
- Філосафы Венгрыі
- Рэвалюцыянеры Венгрыі
- Камуністы Венгрыі
- Міністры культуры Венгрыі
- Філосафы мастацтва
- Філосафы літаратуры
- Будапешцкая школа
- Марксісты
- Тэарэтыкі марксізму
- Асобы, вядомыя пад літаратурнымі псеўданімамі
- Эстэтыкі
- Сацыяльныя філосафы
- Палітычныя філосафы