Дзьёрдзь Лукач

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Дзьёрдзь Лукач
Lukács György.jpg
Імя пры нараджэнні: венг.: Löwinger György Bernát
Дата нараджэння 13 красавіка 1885(1885-04-13)[1][2][3]
Месца нараджэння
Дата смерці 4 чэрвеня 1971(1971-06-04)[5][3] (86 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Краіна:
Дзеці: Ferenc Jánossy[d]
Альма-матар:
Commons-logo.svg Дзьёрдзь Лукач на Вікісховішчы

Дзьёрдзь Бернат Лукач Сегедскі (венг.: Szegedi Lukács György Bernát, сапр. імя Дзьёрдзь Бернат Лёвінгер, венг.: Löwinger György Bernát; у гады жыцця ў СССР — Георгій Восіпавіч Лукач;[6], 13 красавіка 1885, Будапешт4 чэрвеня 1971, тамсама) — венгерскі філосаф-неамарксіст яўрэйскага паходжання, літаратурны крытык. Адна з ключавых фігур т.зв. заходняга марксізма, заснавальнік будапешцкай школы марксізму. Лічыцца таксама адным з найбуйнейшых прадстаўнікоў марксісцкага літаратуразнаўства

Лукач стварыў сістэму марксісцкай эстэтыкі, якая адмаўляе патрэбу палітычнага кантролю мастацкага самавыяўлення і бароніць гуманістычныя прынцыпы[7]. Працягваў развіваць Марксаву тэорыю адчужэння індывіда ў індустрыяльным грамадстве[7].

Аб Лукачы[правіць | правіць зыходнік]

Н. Бердяев в работе «Истоки и смысл русского коммунизма» назвал Лукача, «венгерца, пишущего по-немецки» «самым умным из коммунистических писателей» (М., 1990, с. 82, 87).

  • Ойзерман Т. И. Дьердь Лукач как исследователь философии Гегеля // Вопросы философии. № 11. 1985.
  • Жижек С. Г. Лукач — философ ленинизма // История и классовое сознание. Исследования по марксистской диалектике. М.: Логос-Альтера, 2003.
  • Дмитриев А. Н. Марксизм без пролетариата: Георг Лукач и ранняя Франкфуртская школа (1920—1930-е гг.). — СПб.; М.: Издательство Европейского университета в Санкт-Петербурге; Летний сад, 2004. — 528 c. — (Труды факультета политических наук и социологии; Вып. 10.) отрывки
  • Земляной, С. Духовные искания молодого Лукача  (PDF) // Логос. — 2006. — № 1. — С. 109—115.
  • Поцелуев С. П. «История и классовое сознание» Д. Лукача: теория «овеществления» и романтический антикапитализм. // Вопросы философии.1993 № 4.
  • Ишицука Ш. Понятие природы у Лукача и Гуссерля. Перевод В. В. Бибихина. // Философия и человек. М., 1993. Ч. II. С.224-227.

«Лукач — масса философских слов и оборотов, но нет контроля над основной мыслью, которая уходит бог весть куда и удерживается только общими местами, часто воспоминаниями о „диамате“» (Мих. Лифшиц)[8].

Зноскі

  1. data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. György Lukács // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Gyorgy Lukacs // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. 4,0 4,1 Лукач Дьёрдь // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  5. Лукач Дьёрдь // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 27 верасня 2015.
  6. Из стенограммы заседания общего собрания штатных работников и договорников Института философии АН СССР (17 мая 1937)
  7. 7,0 7,1 Gyorgy Lukacs | Hungarian philosopher | Britannica.com
  8. Лукач

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]