Камандарм 1-га рангу

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Каманда́рм 1-га ра́нгу — персанальнае ваеннае званне[1] (сучаснасць — воінскае званне) ваеннаслужачых начальніцкага складу ў РСЧА УС СССР.

Вышэй камандарма 2-га рангу, ніжэй Маршала Савецкага Саюза.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Уведзена Пастановай ЦВК СССР і СНК СССР ад 22.09.1935 «Аб увядзенні персанальных ваенных званняў начальніцкага складу РСЧА». Выключана з пераліку персанальных воінскіх званняў (гэта значыць больш не прысвойвалася), адбылося фактычнае скасаванне з увядзеннем генеральскіх званняў Указам Прэзідыума Вярхоўнага савета СССР ад 07.05.1940 «Аб устанаўленні воінскіх званняў вышэйшага каманднага складу Чырвонай Арміі». А фармальна званне скасавана не было, але 7 мая 1940 года ўсім тром ваеннаслужачым, якія мелі персанальнае ваеннае званне камандарм 1-га рангу (Р. І. Кулік, С. К. Цімашэнка, Б. М. Шапашнікаў), было прысвоена воінскае званне вышэйшага каманднага складу — Маршал Савецкага Саюза.

Ведамства, род войскаў (сіл) Адпаведнае званне/пасада
У камандным складзе
Народны камісарыят унутраных спраў СССР Камісар дзяржаўнай бяспекі 1-га рангу[2], уведзенае пастановай ЦВК і СНК СССР ад 7 кастрычніка 1935 года

(ваеннаслужачыя памежных і ўнутраных войскаў НКУС мелі воінскія званні, прынятыя ў РСЧА)

Галоўны дырэктар міліцыі
Ваенна-Марскі Флот СССР Флагман флоту 1-га рангу
У начальніцкім складзе
у ваенна-палітычным складзе ўсіх родаў войскаў (сіл) Армейскі камісар 1-га рангу

Час існавання дадзенага персанальнага ваеннага звання супала з масавымі рэпрэсіямі ў РСЧА. Такім чынам, усяго з дзевяці камандармаў 1-га рангу:

Парадак прысваення і пазбаўлення звання[правіць | правіць зыходнік]

Для ваеннаслужачых каманднага і начальніцкага складу, якія мелі ваеннае званне камбрыг (і яму адпаведныя ваенныя званні) і вышэй, тэрмінаў выслугі ў ваенных званнях не ўстанаўліваўся. Прысвойванне гэтым ваеннаслужачым званняў камдзіваў і вышэйшыя камандныя званні (і адпаведныя ім ваенныя званні) ажыццяўлялася рашэннем Народнага Камісара Абароны СССР. Званнi камандарма 1-га і 2-га рангу, флагмана флоту 1-га і 2-га рангу, армейскага камісара 1-га і 2-га рангу (і ім адпаведныя) — прысвайваліся пастановай Урада Саюза ССР па прадстаўленні Народнага Камісара Абароны Саюза ССР.

Зніжэнне ў званні дапускалася толькі ў выключных выпадках і толькі па асобай пастанове Урада Саюза ССР.

Пазбаўленне ваеннага звання камдзіва і вышэй (і ім адпаведных) ажыццяўлялася па прысуду суда, зацверджанаму Урадам Саюза ССР.

Знакі адрознення[правіць | правіць зыходнік]

Знакамі адрознення ваеннаслужачых, якія мелі персанальнае ваеннае званне камандарма 1-га рангу былі чатыры цёмна-чырвоных «ромба» і залацістая зорачка ў пятліцах; на гімнасцёрцы зорачка адлюстроўвалася ў шэраг з ромба, на шынелі — вышэй за іх. На рукаве вышэй абшлагу меўся шэўрон: шырокая залацістая паласа і залацістая зорка.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]