Коланск

Вёска Коланск Краіна Беларусь Вобласць Брэсцкая Раён Івацэвіцкі Сельсавет Святавольскі Каардынаты 52°27′25″ пн. ш. 25°47′07″ у. д. Першая згадка 1401 Насельніцтва 349 чалавек (2005) Часавы пояс UTC+3 Тэлефонны код +375 1645 Паштовы індэкс 225273 Аўтамабільны код 1 СААТА 1234866026 Коланск Коланск

Коланск на Вікісховішчы

Ко́ланск (трансліт.: Kolansk, руск.: Колонск) — вёска ў Івацэвіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Святавольскага сельсавета. Размешчана за 45 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Івацэвічы, за 181 км ад Брэста. Аўтадарогай злучана з Целяханамі.

Гісторыя

Паводле даследаванняў М. К. Любаўскага, у запісе вялікага князя Вітаўта ад 1401 года ўпамінаецца «волостка Вяда» (Вядская воласць), да якой належалі Вяда пры возеры Бабровіцкае, Бабровічы пры тым жа возеры, Коланск і сяло Гаць. Таксама Коланск упамінаецца ў 1559 годзе пры апісанні пушчаў ВКЛ. У канцы XVI — пачатку XVIII стагоддзя — сяло ў Пінскім павеце. З 1795 года ў складзе Расійскай імперыі.

Вёска Коланск у 1916 годзе

У 1876 годзе вёска ўваходзіла ў маёнтак Коланск (уласнасць Жука), адносілася да Коланскай сельскай грамады Святавольскай воласці Пінскага павета Мінскай губерні. Паводле перапісу 1897 года ў вёсцы было 62 двары, 471 жыхар, хлебазапасны магазін. Пры ўрочышчы Асіёўка, непадалёку ад вёскі, размяшчалася сядзіба Коланск, уладанне Гетліна (3 двары, 14 жыхароў), і карчма. У 1909 годзе ў вёсцы і маёнтку было 94 двары, 575 жыхароў.

Традыцыйная хата з дэкаратыўным плотам

З лютага 1915 года акупіравана германскімі войскамі, з сакавіка 1919 года — польскімі. З 1921 года ў складзе Польшчы, у Косаўскім павеце Палескага ваяводства. У 1924 годзе — вёска ў Святавольскай гміне: 71 будынак, 342 жыхары, з якіх 338 праваслаўных беларусаў; таксама існаваў фальварак з 1 будынкам і 9 жыхарамі. З 1939 года ў БССР. З 12 кастрычніка 1940 года вёска з'яўлялася цэнтрам Коланскага сельсавета Целяханскага раёна Пінскай вобласці. На той час у вёсцы было 137 двароў, 611 жыхароў, дзейнічалі пачатковая школа, клуб, медпункт. Вёска ўваходзіла ў склад калгаса «Шлях да камунізму».

У Вялікую Айчынную вайну з 1941 па 1944 гады акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Дзейнічала падпольная патрыятычная група. У 1951—1952 гадах у вёсцы было 144 двары, 691 жыхар, працаваў калгас імя Молатава. У сярэдзіне 1950-х гадоў дзейнічала хата-чытальня.

З 17 лістапада 1980 года вёска ў складзе Амяльнянскага сельсавета. Да 9 жніўня 2022 года вёска ўваходзіла ў склад Амяльнянскага сельсавета, пасля чаго была перададзена ў склад Святавольскага сельсавета.

Насельніцтва

• XIX стагоддзе: 1897 — 471 жыхар.
• XX стагоддзе: 1909 — 575 жыхароў; 1924 — 342 жыхары; 1940 — 611 жыхароў; 1972 — 871 жыхар; 1979 — 778 жыхароў; 1997 — 425 жыхароў.
• XXI стагоддзе: 2002 — 389 жыхароў; 2005 — 175 гаспадарак, 349 жыхароў.

Інфраструктура

Вясковая крама

У вёсцы размешчаны сярэдняя школа, клуб, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, аддзяленне сувязі, магазін.

Літаратура

• Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя / рэдкал.: Г. П. Пашкоў (дырэктар) і інш. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2006. — Т. 3. — С. 481. — 528 с. — ISBN 985-11-0373-X.