Івацэвіцкі раён

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Івацэвіцкі раён
Герб
Герб
Краіна Беларусь
Уваходзіць у Брэсцкая вобласць
Адміністрацыйны цэнтр Івацэвічы
Афіцыйныя мовы Родная мова: беларуская 76,47 %, руская 22,67 %
Размаўляюць дома: беларуская 48,22 %, руская 50,74 %[1]
Насельніцтва (2009)
59 906 чал,[1] (5-е месца)
Шчыльнасць 20,02 чал./км² (11-е месца)
Нацыянальны склад беларусы — 94,43 %,
рускія — 3,67 %,
іншыя — 1,9 %[1]
Плошча 2 998,11[2] км²
(3-е месца)
Вышыня
над узроўнем мора
144 м[3]
Івацэвіцкі раён на карце
Афіцыйны сайт
Commons-logo.svg Івацэвіцкі раён на Вікісховішчы

Івацэвіцкі раёнраён у складзе Брэсцкай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр — горад Івацэвічы. Плошча - 3 тыс км². Адзін з бўйнейшых раёнаў Брэсцкай вобласці. Даўжыня мяжы раёна больш за 250 км.

Геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Рэльеф[правіць | правіць зыходнік]

Паверхня раёна плоскаўзгорыстая на поўначы і нізінная на поўдні. Паўночную частку раёна займаюць схілы Слонімскага ўзвышша і Баранавіцкая раўніна, паўднёвую — Прыпяцкае Палессе. 70% тэрыторыі на вышыні 150—170 м, 25% на вышыні 140—150 м. Найвышэйшы пункт 190 м (за 4 км на захад ад вёскі Міронім), самая нізкая адзнака 141 м (урэз возера Гошча).

Геалогія[правіць | правіць зыходнік]

У тэктанічных адносінах паўночная частка раёна прымеркавана да Івацэвіцкага пахаванага выступу Беларускай антэклізы. Зверху залягаюць пароды чацвярцёвага ўзросту магутнасцю 60—80 м, у ледавіковых лагчынах да 125 м. Складзены з флювіягляцыяльных і марэнных адкладаў сожскага ледавіка. Ніжэй залягаюць водна-ледавіковыя і марэнныя ўтварэнні бярэзінскага ўзросту. Чацвярцёвую тоўшчу падсцілаюць неагенавыя і палеагенавыя пяскі, алеўраліты (магутнасцю да 40 м), пашыраныя на захадзе раёна. Амаль паўсюдна развіты мелавыя магутнасцю да 67 м (мел, мергель, пяскі), вендскія і рыфейскія магутнасцю да 170 м пясчана-гліністыя і ў меншай ступені вулканагенна-асадкавыя ўтварэнні. Магутнасць платформавага чахла 350—450 м. Паверхня крышталічнага фундамента на адзнаках 100—250 м ніжэй узроўня мора.

Глебы[правіць | правіць зыходнік]

У раёне пераважаюць тарфяна-балотныя і балотныя глебы, якія займаюць 52 % агульнай плошчы землекарыстання. 45,8 % тэрыторыі раёна занята лясамі, 11 азёр займаюць плошчу 5 тыс. га, самае буйное з якіх — Выганашчанскае, плошчай 2600 га.

Гідраграфія[правіць | правіць зыходнік]

Па тэрыторыі раёна працякае рака Шчара з прытокам Грыўда, таксама рака Бронная, рака Запруда, рака Фядоска. Чамялоўскае вадасховішча. Па тэрыторыі раёна праходзіць Агінскі канал, які бярэ свой пачатак ад возера Выганашчанскае, а таксама Косаўскі канал.

Флора і фаўна[правіць | правіць зыходнік]

На тэрыторыі раёна выяўлены 73 віды дзікіх жывёл і 29 відаў дзікарослых раслін, уключаных у Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь. Паводле ацэнак экспертаў, такі ўзровень біялагічнай разнастайнасці з'яўляецца адным з самых высокіх у Беларусі. На тэрыторыі раёна знаходзяцца ўстойлівыя папуляцыі такіх відаў, як вялікі арлец (Aquila clanga), дупель (Gallinago media), арлан-белахвост (Haliaeetus albicilla), вераценнік вялікі (Limosa limosa), барадатая кугакаўка (Strix nebulosa)[4].

Транспарт[правіць | правіць зыходнік]

Па тэрыторыі раёна пралягае чыгунка Брэст — Мінск, аўтастрада Брэст — Мінск — мяжа Расіі. Адлегласць ад Мінска — 230 км, Брэста — 150 км.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

1971 — 71,6 тыс.
2008 — 63,4 тыс. (2006). З іх 47,9 % гарадскога насельніцтва.

Нацыянальны састаў: беларусы — 92,7 %, украінцы — 1,2 %, палякі — 0,8 %, рускія — 0,5 %.

Гарадскія паселішчы: Івацэвічы, Косава, Целяханы

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]