На тэрыторыі Беларусі зваўся крываўнік звычайны або лекавы, крываўнік[3], крывавец, серпарэзнік[1], крывапуск, падбел, падбела красная[4][5][6][7][8], дзярэвій, кравапуск[7][9], ахелей, ахла, белагаловец, грудная трава, рудамётка[4][10].
Шматгадоваятравяністая шэра-зялёная расліна вышынёй 15—80 см. Сцябло прамое, апушанае. Лісце чаргаванае, двойчы- або тройчыперыстарассечанае на 15—30 доляў. Кветкавыякошыкі белага колеру, зрэдку бледна-ружовыя. Плод — сямянка.
↑Назва Крываўнік звычайны згодна з Я. П. Шмярко, І. П. Мазан. Лекавыя расліны ў комплексным лячэнні. — Мн: Навука і тэхніка, 1989. — С. 388. — 399 с. — ISBN 5-343-00120-3.
↑Federowski M. Lud Bialoruski na Rusi litewskiej. Krakow, I, 1897
Кудрашова М. Г, Кухарава Л. В. Крываўнік // Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 2. Гатня — Катынь / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ імя Петруся Броўкі, 1983. — 522 с. — 10 000 экз. — С. 84—85.