Людвік Лоўп’я

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Людвік Лоўп’я
польск.: Ludwik Loupia, лац.: Ludovicus Loupia
Род дзейнасці: святар, педагог
Дата нараджэння: 23 жніўня 1701
Месца нараджэння: Мазовія
Дата смерці: 9 лістапада 1764
Месца смерці: Полацк

Людвік Лоўп’я (польск.: Ludwik Loupia, лац.: Ludovicus Loupia; 23 жніўня 1701, Мазовія9 лістапада 1764, Полацк[1]) – святар, педагог.

Уступіў у Таварыства Ісуса 13 жніўня 1717 г. у Вільні. Выкладаў паэтыку і рыторыку ў Мінску (1731–1732) і Навагрудку (1732–1733), філасофію ў Пінску (1733–1735) і Навагрудку (1736–1739). Быў місіянерам у Любску (1735–1737). Прэфект школ у Гродна (1739–1741), прафесар тэалогіі ў Полацку (1741–1743), Варшаве (1743–1746). Прафесар тэалогіі і дэкан факультэта філасофіі і тэалогіі Віленскай акадэміі (1746–1748). Прэфект школ у Варшаве (1749–1752), суперыёр у Мітаве (1753–1758). У апошнія гады жыцця працаваў на Беларусі як рэктар Аршанскага езуіцкага калегіума (1759–1762) і прэфект школ у Полацку (1762–1764). Пакінуў рукапісныя лекцыі па тэалогіі[1].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564–1995 / оprac. L. Grzebień. – Kraków: Wyd-wo WAM, 1996. – 882 s.