Маноліс Каламірыс

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Маноліс Каламірыс
Дата нараджэння

14 снежня 1883(1883-12-14)[1][2]

Месца нараджэння

Смірна, Грэцыя

Дата смерці

3 красавіка 1962(1962-04-03)[3][4] (78 гадоў) ці 4 красавіка 1962(1962-04-04)[1] (78 гадоў)

Месца смерці

Афіны, Цэнтральныя Афіны[d], Атыка[d], Грэцыя[3][1]

Краіна

Flag of Greece (1822-1978).svg Грэцыя

Прафесіі

кампазітар, прафесар універсітэта

Інструменты

фартэпіяна[1]

kalomiris.org

Маноліс Каламі́рыс (грэч.: Μανώλης Καλομοίρης; 14 снежня 1883, Смірна, Грэцыя — 3 красавіка 1962, Афіны, Грэцыя) — грэчаскі кампазітар, педагог. Правадзейны член Афінскай АН (1945).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся ў Афінах, Канстанцінопалі, у 19011906 гадах у Венскай кансерваторыі. У 19061910 гадах выкладаў у Харкаве. З 1911 года ў Афінах, у 1919 гадзе заснаваў тут Элінскую, дырэктарам якой з'яўляўся да 1926 года, у 1926 годзе — Нацыянальную кансерваторыі, дырэктарам якой з'яўляўся да 1948 года. Таксама быў дырэктарам Нацыянальнага опернага тэатра. У 19361957 гадах быў старшынёй Саюза грэчаскіх кампазітараў.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Заснавальнік навагрэчаскай музычнай школы, сучаснага грэчаскага опернага мастацтва. Сярод твораў: оперы «Старшы майстар» (1916), «Пярсцёнак маці» (1917), «Усход» (1945), «Мутныя воды» (1950), «Канстанцін Палеалог» (1962); 3 сімфоніі (19201955), сімфанічныя паэмы; канцэрт для скрыпкі з аркестрам (1961), камерна-інструментальныя ансамблі, п'есы для фарэпіяна, песні, музыка для драматычнага тэатра, апрацоўкі народных песень і танцаў. Аўтар аўтабіяграфіі «Маё жыццё і маё мастацтва» (19441945).

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Anguera J. E. Enciclopedia universal ilustrada europeo-americana Editorial Espasa, 1905. — Vol. Suplemento 1961-1962. — P. 234. — ISBN 978-84-239-4500-9
  2. (unspecified title)
  3. 3,0 3,1 Каломирис Манолис // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  4. data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]