Мікалай Васілевіч Гойшык

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мікалай Васілевіч Гойшык
Дата нараджэння 17 студзеня 1927(1927-01-17)
Месца нараджэння в. Воля, Івацэвіцкі раён
Дата смерці 25 красавіка 1944(1944-04-25) (17 гадоў)
Месца смерці
Прыналежнасць Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік
Род войскаў партызанскія злучэнні
Званне партызанскі сувязны
Бітвы/войны Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і прэміі Медаль «Партызану Айчыннай вайны» 1 ступеніОрдэн Айчыннай вайны I ступеніОрдэн Аляксандра Неўскага

Мікала́й Васі́левіч Го́йшык (Коля Гойшык) (27 студзеня 1927, в. Воля, Івацэвіцкі раён — 25 красавіка 1944) — юны герой, удзельнік партызанскага руху на тэрыторыі Брэсцкай і Пінскай абласцей у гады Вялікай Айчыннай вайны[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

З восені 1941 — партызанскі сувязны[1]. У лютым 1943 Мікалай разам з сям'ёй пайшоў у партызанскі атрад, стаў падрыўніком партызанскай брыгады імя Ф. Э. Дзяржынскага[1]. Удзельнічаў у баях з нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Пусціў пад адхон 7 варожых эшалонаў[1], 6 паравозаў, дзясяткі вагонаў з жывой сілай і тэхнікай праціўніка. 18 лютага 1944 года Коля з групай таварышаў здзейсніў дыверсію на чыгунцы Пінск-Лунінец, у выніку чаго быў знішчаны паравоз і 7 вагонаў з жывой сілай праціўніка, забіта і паранена 125 нямецкіх салдат і афіцэраў.

24 красавіка 1944, выконваючы баявое заданне, Мікалай падышоў да чыгункі Брэст-Масква і ўбачыў эшалон праціўніка, які ідзе на ўсход з танкамі. Цягнік набліжаўся. Магчымасці замініраваць чыгуначнае палатно не было, паколькі яно ўзмоцнена ахоўвалася[1]. Тады Коля кінуўся пад цягнік, падарваўшы на сабе сумку з дзесяццю кілаграмамі толу. У выніку выбуху быў знішчаны паравоз і 16 вагонаў з тэхнікай ворага, забіта каля двухсот гітлераўцаў[1]. Чыгунка была выведзена са строю на 17 гадзін.

З данясення партызанскага атрада: «М. Гойшык загінуў 25 красавіка 1944 пры выкананні баявога задання, падарваўшы фашысцкі эшалон».

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Гойшык М. В. узнагароджаны (пасмяротна) медалём «Партызану Айчыннай вайны 1-й ступені», ордэнам Айчыннай вайны 1-й ступені, ордэнам Святога князя Аляксандра Неўскага 1-й ступені.

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

У в. Міхнавічы Івацэвіцкага раёна ўзведзены помнік Мікалаю Гойшыку. Бюст героя ўстаноўлены ў Заводскім раёне Мінска.

Імем героя названы вуліца ў Івацэвічах, Яглевіцкая сярэдняя школа, піянерскія атрады па ўсёй Беларусі[1]. У Івацэвічах працуе Музей юнага героя-партызана Колі Гойшыка.

У літаратуры[правіць | правіць зыходнік]

Віктар Шымук напісаў нарыс «Коля Гойшык». Яму прысвечана паэма «Каля Броннай гары» таго ж аўтара[2].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Гойшик Николай Васильевич // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 153. — 737 с.
  2. Каля Броннай гары

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Республика Беларусь : энциклопедия. В 7 т. Т. 3. — Минск, 2006.
  • Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 3. — Мінск, 1996.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]