Норберт Вінер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Норберт Вінер
англ.: Norbert Wiener
Norbert wiener.jpg
Дата нараджэння

26 лістапада 1894(1894-11-26)[1]

Месца нараджэння

Калумбія[d], Бун[d], Штат Місуры, Злучаныя Штаты Амерыкі

Дата смерці

18 сакавіка 1964(1964-03-18)[1] (69 гадоў)

Месца смерці

Стакгольм, Швецыя

Грамадзянства

Flag of the United States.svg Злучаныя Штаты Амерыкі

Род дзейнасці

матэматык, аўтабіёграф, прафесар універсітэта, псіхолаг, computer scientist

Навуковая сфера

Матэматыка
Кібернетыка

Месца працы

Масачусецкі тэхналагічны інстытут

Навуковая ступень

доктар філасофіі

Навуковае званне

прафесар

Альма-матар

Каледж Тафтса BA 1909
Гарвардскі ўніверсітэт PhD 1912

Навуковы кіраўнік

Карл Шміт
Джасая Ройс

Вядомыя вучні

Амар Боўз
Шікаа Ікехара
Норман Левінсан

Вядомы як

заснавальнік кібернетыкі

Узнагароды і прэміі:
Commons-logo.svg Норберт Вінер на Вікісховішчы

Норберт Вінер (англ.: Norbert Wiener; 26 лістапада 1894, Калумбія, штат Місуры, ЗША — 18 сакавіка 1964, Стакгольм, Швецыя) — амерыканскі навуковец, выдатны матэматык і філосаф, заснавальнік кібернетыкі і тэорыі штучнага інтэлекту.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Норберт Вінер нарадзіўся ў яўрэйскай сям'і. Яго бацька, Лео Вінер (1862—1939), нарадзіўся ў Беластоку[2] колішняй Расійскай імперыі, вучыўся ў Мінскай, а пасля ў Варшаўскай гімназіі, паступіў у Берлінскі тэхналагічны інстытут, пасля заканчэння другога курса пераехаў у ЗША, дзе ў выніку стаў прафесарам на кафедры славянскіх моў і літаратуры ў Гарвардскім універсітэце. Бацькі маці, Берты Кан, былі выхадцамі з Германіі.

К 14 гадам Норберт Вінер вывучыў вышэйшую матэматыку, у 18 гадоў стаў доктарам філасофіі Гарвардскага ўніверсітэта. Ранняе развіццё Вінера адлюстравана ў яго кнізе «Я вундэркінд» (1953). З 1919 выкладчык, з 1932 прафесар Масачусецкага тэхналагічнага інстытута. Займаўся матэматычнай логікай і тэарэтычнай фізікай. Як матэматык стаў вядомы ў 20-30-я гг. XX ст. дзякуючы сваім працам па тэорыі патэнцыялу, гарманічных функцый, шэрагах і пераўтварэннях Фур'е, агульнаму гарманічнаму аналізу. Вялікае значэнне ў тэорыі выпадковых працэсаў атрымала ўведзеная Вінерам мера ў прасторы непарыўных функцый («вінераўская мера»).

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Штучны інтэлект