Пухірнік ягадны

	Пухірнік ягадны
Навуковая класіфікацыя
Дамен:	Эўкарыёты
Царства:	Расліны
Аддзел:	Кветкавыя
Клас:	Двухдольныя
Парадак:	Гваздзікакветныя
Сямейства:	Гваздзіковыя
Падсямейства:	Caryophylloideae
Трыба:	Sileneae
Род:	Смалёўка
Падрод:	Behenantha
Від:	Пухірнік ягадны
Міжнародная навуковая назва
	Silene baccifera (L.) Roth, 1788
Сінонімы
	Cucubalus baccatus Gueldenst. ex Ledeb., 1842; Cucubalus baccifer L., 1753basionym; Cucubalus baccifer var. angustifolius L.H.Zhou, 1983; Cucubalus baccifer var. cavalerieri H.Lév., 1914; Cucubalus baccifer var. japonicus Miq., 1866; Cucubalus divaricatus Clairv., 1811; Cucubalus horizontalis Moench, 1794; Cucubalus japonicus (Miq.) Vorosch., 1960; Lychnanthos scandens C.C.Gmel., 1806; Lychnanthos volubilis S.G.Gmel., 1770; Lychnis baccifera (L.) Scop., 1771; Scribaea baccifera (L.) Schur, 1866; Scribaea cucubalus Borkh., 1793; Scribaea divaricata G.Gaertn., B.Mey. & Scherb., 1800; Silene baccifera var. japonica (Miq.) H.Ohashi & H.Nakai, 1996; Silene fissa Salisb., 1796;
NCBI	54818
EOL	2903857
GRIN	t:464227
IPNI	156886-1
TPL	kew-2485868

Пухірнік ягадны^[1]^[2] (Silene baccifera) — кветкавая расліна сямейства Гваздзіковыя (Caryophyllaceae).

Апісанне

Шматгадовая травяністая расліна з моцна галінастым, узыходным або ляжачым апушаным сцяблом даўжынёй 60—150 см (0,5—2^[3] м). Лісце суцэльнае, яйкападобна-ланцэтнае, супраціўнае. Кветкі з 5 зеленавата-белымі двухлопасцевымі пялёсткамі і 5 зрослымі чашалісцікамі, якія застаюцца пры пладах. Плод — чорная шарападобная ягада з бліскучым ныркападобным насеннем, не характэрным для сямейства гваздзіковых.

Пашырэнне

Прэбарэальны рэліктавы від з дэз’юнктыўным еўразійскім арэалам. Пашырэнне: Цэнтральныя і паўднёвыя раёны Еўропы, Каўказ, Заходняя Сібір, Сярэдняя Азія, Далёкі Усход. У Беларусі адзначаны ў асобных раёнах. Месцы росту: хмызнякі па ярах і абрывістых берагах рэк. Расце адзіночнымі экземплярамі і невялікімі групамі, але на абмежаваных плошчах.

Асаблівасці біялогіі

Цвіце ў чэрвені-жніўні, пладаносіць у жніўні. Размнажэнне насеннем. Зацвітае на другі год.

Выкарыстанне

Дэкаратыўная, лекавая расліна^[2]. Маладое лісце ўжываецца ў ежу^[2].

Зноскі

↑ Киселевский А. И. Латино-русско-белорусский ботанический словарь. — Мн.: «Наука и техника», 1967. — С. 42. — 160 с. — 2 350 экз. — у крыніцы пад назвай Cucubalus baccifer
1 2 3 Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 4. Недалька — Стаўраліт / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ імя Петруся Броўкі, 1985. — 599 с., іл. — 10 000 экз.
↑ БелЭн 2001.

Літаратура

Чырвоная кніга Рэспублікі Беларусь: Рэдкія і тыя, што знаходзяцца пад пагрозай знікнення віды жывёл і раслін. — Мн.: БелЭн, 1993. ISBN 5-85700-095-5
Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 4. Недалька — Стаўраліт / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ імя Петруся Броўкі, 1985. — 599 с., іл. — 10 000 экз. — С. 308.
Лесные травянистые растения. Биология и охрана: Справочник // Алексеев Ю. Е., Вахрамеева М. Г., Денисова Л. В., Никитина С. В. — М.: Агропромиздат, 1988. (руск.)
Прохараў В. М. Пухірнік // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 13: Праміле — Рэлаксін / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2001. — Т. 13. — С. 133. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0216-4 (т. 13).

Спасылкі

Волдырник ягодный: інфармацыя пра таксон у праекце «Плантариум» (вызначальнік раслін і ілюстраваны атлас відаў). (руск.)
Редкие высшие сосудистые растения Псковской области — Волдырник ягодный // ГБУК «Псковская областная универсальная научная библиотека» Архівавана 28 снежня 2017. (руск.)
Silene baccifera L. (Волдырник ягодный) // ИАС «ООПТ России» (руск.)

[Киселевский-1] Киселевский А. И. Латино-русско-белорусский ботанический словарь. — Мн.: «Наука и техника», 1967. — С. 42. — 160 с. — 2 350 экз. — у крыніцы пад назвай Cucubalus baccifer

[epb4-2] 1 2 3 Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 4. Недалька — Стаўраліт / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ імя Петруся Броўкі, 1985. — 599 с., іл. — 10 000 экз.

[FOOTNOTEБелЭн2001-3] БелЭн 2001.

[1]

[2]

[3]