Піраргірыт

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Піраргірыт
Mineraly.sk - pyrargyrit.jpg
Формула Ag3SbS3
Прымесь As
Сінгонія трыганальная
Крышталічная рашотка a = 11.047, c = 8.719, Z = 6
Крышталічная рашотка a = 11.047, c = 8.719, Z = 6
Колер ярка-чырвоны, свінцова-шэры да чорнага
Колер рысы вішнёва-чырвоны
Бляск паўметалічны алмазны
Празрыстасць паўпразрысты, прасвечвае
Цвёрдасць 2,5—3
Спайнасць сярэдняя па {1011}
Злом няроўны, ракавісты
Шчыльнасць 5,8 г/см³

Піраргіры́т — мінерал падкласа складаных сульфідаў, сульфід серабра і сурмы, Ag3SbS3. Змяшчае 59,75 % серабра, 22,48 % сурмы, 17,76 % серы[1]. Апісаны ў 1831 годзе.

Крышталізуецца ў трыганальнай сінгоніі. Утварае крышталі, агрэгаты, украпіны. Малекулярная маса 541,55[1]. Колер ад ярка-чырвонага да свінцова-шэрага, чорнага з чырванаватым адлівам. Цвёрдасць 2,5—3 па шкале Моаса. Шчыльнасць 5,82 (5,85[1]) г/см³. Крохкі. Раствараецца ў азотнай кіслаце.

Паходжанне і радовішчы[правіць | правіць зыходнік]

Піраргірыт мае гідратэрмальнае паходжанне. Сустракаецца разам з мінераламі, змяшчаючымі сурму, з акантытам, кальцытам, даламітам, кварцам. З цягам часу замяшчаецца галагенідамі серабра і самародным серабром.

Радовішчы піраргірыту маюцца ў Аўстраліі, Балівіі, Германіі, Іспаніі, Італіі, ЗША, Канадзе, Мексіцы, Чэхіі, Перу, Расіі, Чылі.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Пираргирит // Большой энциклопедический словарь: В 2-х т. / Гл. ред. А. М. Прохоров. — М.: Сов. энциклопедия, 1991. — Т. 2. — С. 147. — 768 с. — 2 000 000 экз. — ISBN 5-85270-044-4 (т. 2.).(руск.) 
  • Пираргирит // Горная энциклопедия / Под редакцией Е. А. Козловского — М.: Советская энциклопедия, 1984—1991.(руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.