Рэлігія ў Паўднёвым Судане

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Vertical shilukh.jpg

Рэлігія ў Паўднёвым Судане — сукупнасць рэлігійных вераванняў, уласцівых народам Паўднёвага Судана.

Большасць насельніцтва Паўднёвага Судана вызнае або хрысціянства, або традыцыйныя афрыканскія анімістычныя рэлігіі,[1] што ў пэўнай меры прывяло да сутыкнення з мусульманскай Поўначчу.

У паўднёвай частцы краіны пераважаюць як паганскія, так і хрысціянскія уплывы, адлюстраваныя ў жыцці мясцовага насельніцтва, хоць іслам таксама вызнаецца невялікай колькасцю насельніцтва.

Хрысціянства[правіць | правіць зыходнік]

Акрамя каталіцкіх абшчын у краіне маюцца англіканскія прыходы і структуры розных харызматычных хрысціянскіх дэнамінацый[2]. У сакавіку 2012 года Урад Судана пазбавіў грамадзянства ўсіх хрысціян і абавязала іх перасяліцца ў Паўднёвы Судан[3]. Па даных Barnabas Fund ультыматум дакранаецца 700 тыс. чалавек.[4]

Каталіцызм[правіць | правіць зыходнік]

Колькасць каталікоў у Паўднёвым Судане складае каля 1 мільёна 700 тысяч чалавек (каля 22 % ад агульнай колькасці насельніцтва). Большасць тых, хто прытрымліваюцца каталіцызму, пражываюць у паўднёвых штатах Усходняя Экваторыя, Цэнтральная Экваторыя і Заходняя Экваторыя, дзе каталікі складаюць значную большасць. Найменшая колькасць каталікоў пражывае ў штаце Верхні Ніл (45 000 чалавек пры агульным насельніцтве 2 мільёна 750 тысяч чалавек).

Іслам[правіць | правіць зыходнік]

Распаўсюджаны ў суседнім Судане іслам, на тэрыторыі Паўднёвага Судана не мае такога ўплыву. Іслам вызнаецца ў этнічных групах масаліт, Дага і Берці.

Язычніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. У Судане 4 мільёна чалавек прымуць удзел у рэферэндуме пра незалежнасць (руск.) . rus.ruvr.ru (са спасылкай на «Бі-бі-сі») (3 студзеня 2011). Архівавана з першакрыніцы 3 сакавіка 2012. Праверана 3 студзеня 2011.
  2. South Sudan\\"World Council of Churches" (англ.) 
  3. Урад Судана пазбаўляе грамадзянства і выганяе з краіны ўсіх хрысціян
  4. ПРОДОЛЖАЕТСЯ ИСХОД ХРИСТИАН ИЗ СУДАНА. pravoslavie.ru (23 марта 2012 года). Архівавана з першакрыніцы 14 жніўня 2012. Праверана 23 сакавіка 2012.