Нікала Леанар Садзі Карно

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Садзі Карно)
Перайсці да: рух, знайсці
Нікала Леанар Садзі Карно
Nicolas Léonard Sadi Carnot
Sadi Carnot.jpeg
Дата нараджэння

1 чэрвеня 1799(1799-06-01)[1][2]

Месца нараджэння

Парыж, Сена[d], Францыя

Дата смерці

24 жніўня 1832(1832-08-24)[1][2] (33 гады)

Месца смерці

Парыж, Сена[d], Ліпеньская манархія[d]

Грамадзянства

Flag of France.svg Францыя

Бацька:

Лазар Карно

Род дзейнасці

матэматык, фізік, інжынер, вучоны, філантроп, Playboy, Магнат, Millionaire, landlord

Навуковая сфера

Тэрмадынаміка

Альма-матар

Політэхнічная школа[d]
Кансерваторыя мастацтваў і рамёстваў[d]

Навуковы кіраўнік

Сімеон Дэні Пуасон

Вядомы як

першаадкрывальнік цыклу Карно

Commons-logo.svg Нікала Леанар Садзі Карно на Вікісховішчы

Нікала Леанар Садзі Карно (фр.: Nicolas Léonard Sadi Carnot; 1 чэрвеня 1796 — 24 жніўня 1832) — французскі фізік і матэматык.

Сын вядомага палітычнага дзеяча і матэматыка Лазара Карно і дзядзька Мары Франсуа Садзі Карно, былога прэзідэнта Францыі. Садзі Карно атрымаў добрую хатнюю адукацыю. У 1812 годзе бліскуча скончыў ліцэй Карла Вялікага і паступіў у політэхнічную школу — лепшую на той момант навучальную ўстанову Францыі. У 1814 годзе ён яе скончыў шостым па паспяховасці і быў накіраваны ў інжынерную школу ў горадзе Мец. Пасля завяршэння якой у 1816 годзе быў размеркаваны ў інжынерны полк, дзе правёў некалькі гадоў. У 1819 годзе выйграў конкурс на замяшчэнне вакансіі ў Галоўным штабе корпуса ў Парыжы і перабраўся туды. У Парыжы Карно працягнуў навучанне. Наведваў лекцыі ў Сарбоне, Калеж дэ Франс, Кансерваторыі мастацтваў і рамёстваў. Там ён пазнаёміўся з хімікам Нікола Клеманам, які займаўся вывучэннем газаў. Зносіны з ім выклікалі цікавасць у Карно да вывучэння паравых машын. І ў 1824 годзе выйшла першая і адзіная праца Садзі Карно — «Роздум аб рухаючай сіле агню і аб машынах, здольных развіваць гэту сілу». Гэтая праца лічыцца асноватворнай у тэрмадынаміцы. У ёй быў праведзены аналіз існуючых у той час паравых машын, і былі выведзены ўмовы, пры якіх ККДз дасягае максімальнага значэння (у паравых машынах таго часу ККДз не перавышаў 2 %). Акрамя гэтага там жа былі ўведзены асноўныя паняцці тэрмадынамікі: ідэальная цеплавая машына (гл. Цеплавая машына), ідэальны цыкл (гл. Цыкл Карно), зваротнасць і незваротнасць тэрмадынамічных працэсаў.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.
  2. 2,0 2,1 Архив по истории математики Мактьютор

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 8: Канто — Кулі / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1999. — Т. 8. — С. 83. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0144-3.