Тара (прыток Іртыша)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Тара
Рака Тара, Новасібірская вобласць
Рака Тара, Новасібірская вобласць
Характарыстыка
Даўжыня 806 км
Плошча басейна 18 300 км²
Басейн Іртыш → Об → Карскае мора
Басейн рэк Паўночны Ледавіты акіян
Расход вады 39,1 м³/с (каля гарадскога пасёлка Мурамцава)
Вадацёк
Выток
 · Месцазнаходжанне Васюганская раўніна
 · Каардынаты 56°50′59″ пн. ш. 79°28′38″ у. д.HGЯO
Вусце Іртыш
 · Вышыня 57 м
 · Каардынаты 56°41′30″ пн. ш. 74°36′29″ у. д.HGЯO
Размяшчэнне
Краіна Flag of Russia.svg Расія
Рэгіён Новасібірская вобласць, Омская вобласць
Тара (прыток Іртыша) (Расія)
выток
выток
вусце
вусце
Commons-logo.svg Тара на Вікісховішчы

Та́ра (руск.: Та́ра) — рака ў Заходняй Сібіры, у Новасібірскай і Омскай абласцях Расіі, правы прыток ракі Іртыш (басейн ракі Об).

Даўжыня ракі 806 км, плошча вадазбору 18 300 км². Выток знаходзіцца ў Новасібірскай вобласці на Васюганскай раўніне. Рэчышча Тары звілістае. Сілкаванне змяшанае, з перавагай снегавога. Сярэдні расход вады за 108 км ад вусця 40,8 м³/с (у вусці 47 м³/с, аб’ём сцёку 1,483 км³/год[1]). Найбуйнейшыя прытокі — Іча, Верхняя Тунгуска, Ніжняя Тунгуска, Бергамак (усе правыя). У суровыя зімы на перакатах рака перамярзае. Суднаходная на 365 км ад вусця да сяла Кыштаўка[2].

На рацэ размешчаны сяло Кыштаўка і пасёлак Мурамцава.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — 552 с.: іл. ISBN 985-11-0251-2 (т. 15), ISBN 985-11-0035-8.
  • Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 420. — 538 с. — 100 000 экз.(руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]