Тэпінг

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Тэпінг

Тэпінг (англ.: tapping) — тэхніка ігры на гітары. Гук ствараецца пры дапамозе лёгкіх удараў па струнах на грыфе гітары.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Лічыцца, што тэхніка тэпінга зарадзілася сярод электрагітарыстаў у сярэдзіне XX стагоддзя. Яе распаўсюджванне звязваюць са з'яўленнем электрагітары. Першапачаткова тэпінг (рэзкае прыцісканьне струны пальцам правае рукі, «хамер») быў проста адным з тэхнічных прыёмаў, падобна флажалету.

З часам гэты прыём развіўся ў асобны спосаб ігры на электрагітары — двухручны тэпінг (пад словам «двухручны» разумеецца, што левая і правая рука здабывае гук самастойна, граючы незалежныя партыі, падобна таму, як гэта робяць піяністы). Тэпінг можа быць двух выглядаў — адзінагалосны, які выкарыстоўваецца пры хуткасных пасажах, у асноўным з дысторшнам, а таксама больш складаны выгляд — поліфанічны, або незалежны тэпінг, пры якім абедзве рукі граюць свае ўласныя партыі. Некаторыя выданні завуць гэты прыём ігры «фартэпіянная» тэхніка, бо вельмі нагадвае тэхніку ігры на фартэпіяна. Сустракаецца таксама назва тачстайл (TouchStyle).