Уладзімір Іванавіч Крылоў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Уладзімір Іванавіч Крылоў
Дата нараджэння 14 снежня 1902(1902-12-14)
Месца нараджэння
Дата смерці 31 жніўня 1994(1994-08-31) (91 год)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці матэматык
Месца працы
Навуковая ступень доктар фізіка-матэматычных навук[d]
Навуковае званне
Альма-матар
Узнагароды і прэміі
ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга ордэн Дружбы народаў Ордэн «Знак Пашаны»

Уладзімір Іванавіч Крылоў (14 снежня 1902, вёска Красны Яр, Самарская вобласць, Расія — 31 жніўня 1994) — беларускі матэматык. Доктар фізіка-матэматычных навук (1951), прафесар (1951), акадэмік АН БССР (1956).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Ленінградскі дзяржаўны ўніверсітэт (1928), дзе ў 1929—1956 гг. працаваў выкладчыкам, загадчыкам кафедры. У 1956 быў абраны акадэмікам АН БССР па Аддзяленні фізіка-матэматычных і тэхнічных навук. З 1957 — ў БССР, становіцца загадчыкам лабараторыі Інстытута фізікі і матэматыкі АН БССР, а ў 1959 М. П. Яругін і У. І. Крылоў на базе матэматычных лабараторый Інстытута фізікі і матэматыкі АН БССР арганізуюць Інстытут матэматыкі і вылічальнай тэхнікі АН БССР (з 1965 — Інстытут матэматыкі), дзе У. І. Крылоў да 1987 загадвае лабараторыяй і адначасова да 1974 года з'яўляецца намеснікам дырэктара па навуковай рабоце. Адначасова ў 1957-75 — загадчык кафедры БДУ. З 1987 — саветнік пры дырэкцыі Інстытута матэматыкі.

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Адзін з заснавальнікаў правядзення шырокіх даследаванняў па вылічальнай матэматыцы ў СССР. Распрацаваў новыя метады лікавага інтэгравання і інтэгральных пераўтварэнняў. Ініцыятар стварэння ў беларускіх ВНУ кафедр вылічальнай матэматыкі, тым самым быў фактычна створаны новы кірунак ва ўніверсітэцкай навуцы БССР.

Аўтар больш за 100 навуковых прац, у т.л. 24 манаграфій, даведнікаў і навучальных дапаможнікаў.

Асноўныя працы[правіць | правіць зыходнік]

  • Приближенные методы высшего анализа. 5 изд. М.; Л., 1962 (совм. с Л. В. Канторовичем).
  • Приближенное вычисление интегралов. М., 1967.
  • Методы приближенного преобразования Фурье и обращения преобразования Лапласа: Справочная книга. М., 1974 (совм. с Н. С. Скоблей).
  • Вычислительные методы. М., 1976. Т. I; 1977. Т. II (разам з У.Бабковым і П.Манастырным).
  • Начала теории вычислительных методов. Мн., 1982 (разам з У.Бабковым і П.Манастырным).
  • Математический анализ: Ускорение сходимости. М., 1988.

Ушанаванне[правіць | правіць зыходнік]

Ордэн «Знак Пашаны» (1951), ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга (1971), ордэн Дружбы народаў (1982). Заслужаны дзеяч навукі Беларускай ССР (1968). Дзяржаўная прэмія БССР 1978 г. за навучальныя дапаможнікі для ВНУ «Вычислительные методы высшей математики» і «Вычислительные методы», апублікаваныя ў 1972—1977 (у сааўт.).

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.8: Канто — Кулі / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 1999. — Т. 8. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0144-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]