Уладзімір Ільіч Дадзіёмаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Уладзімір Ільіч Дадзіёмаў
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 8 студзеня 1924(1924-01-08)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 25 лістапада 1983(1983-11-25) (59 гадоў)
Месца смерці:
Дзеці: Вольга Уладзіміраўна Дадзіёмава
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: пісьменнік, журналіст
Мова твораў: беларуская
Узнагароды:
ордэн Чырвонай Зоркі

Уладзімір Ільіч Дадзіёмаў (8 студзеня 1924, мяст. Навабеліца, цяпер у межах Гомеля — 25 лістапада 1983) — беларускі пісьменнік.

Біяграфічныя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сям’і рабочага. Да вайны скончыў першы курс Камуністычнага інстытута журналістыкі ў Мінску. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны — радавы пяхоты, карэкціроўшчык батарэі, з 1943 года супрацоўнік вайсковай газеты «Гвардейский натиск». Прымаў удзел у баях на Доне, Курскай дузе, у фарсіраванні Дняпра, у вызваленні Польшчы, Румыніі, Венгрыі, Балгарыі, Аўстрыі, Югаславіі. Пад Балатонам (Венгрыя) быў паранены. Узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі і медалямі.

Пасля вайны завочна скончыў чатыры курсы Гродзенскага педагагічнага інстытута, а ў 1958 годзе — Вышэйшыя літаратурныя курсы ў Маскве.

Быў карэспандэнтам газеты «Чырвоная змена», Беларускага радыё, літсупрацоўнікам часопіса «Калгаснік Беларусі». У 1959—1964 гадах — уласны карэспандэнт «Литературной газеты».

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Друкавацца пачаў у 1940 года, з апавяданнямі выступіў у франтавым друку ў 1943. Аўтар дакументальнай кнігі «Жлобінскія маладагвардзейцы» (1950). Стварыў раман пра жыццё рабочых-тэкстыльшчыкаў «Над Нёманам» (1955, новая рэд. 1957), дакументальную аповесць пра будаўнікоў Бярозаўскай ДРЭС «Белазерскі дзённік» (1963). Аўтар нарысаў «Людзі вялікай будоўлі» (1960), «Даярка Лідзія Асіюк» (1961).

Сям’я[правіць | правіць зыходнік]

Дачка, Вольга Уладзіміраўна Дадзіёмава (нар. 1955), гісторык музыкі.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]