Уна Лахт

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Уна Лахт
Uno Laht
Асабістыя звесткі
Псеўданімы Ону Таль, Onu Thal
Дата нараджэння 30 красавіка 1924(1924-04-30)[1][2]
Месца нараджэння Валга, Валгамаа Эстонія
Дата смерці 24 верасня 2008(2008-09-24)[3][4] (84 гады)
Месца смерці Талін, Эстонія
Пахаванне
Грамадзянства Flag of the Soviet Union.svg СССР, Flag of Estonia.svg Эстонія
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці
Гады творчасці 1946—2008
Жанр сатыра
Валодае мовамі эстонская мова
Дэбют «Piimahambad» (эст.: Малочныя зубы)
Грамадская дзейнасць
Партыя
Прэміі Прэмія Тугласа 1975

У́на Лахт (эст.: Uno Laht; 30 красавіка 1924, г. Валга, Эстонія — 24 верасня 2008 Талін, Эстонія) — эстонскі пісьменнік.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся ў пачатковай школе і ў прагімназіі горада Валга, з 1937 года жыў у Локсе і працягваў вучобу ў 5-й рэальнай і 7-й сярэдняй школах Таліна.

Увосень 1940 года ўступіў у эстонскі камсамол. З пачаткам Вялікай Айчыннай вайны паступіў у знішчальны батальён і пазней быў эвакуіраваны разам з ім. У 1942 годзе быў мабілізаваны ў Эстонскі стралковы корпус, ваяваў камандзірам мінамётнага ўзвода ў званні малодшага лейтэнанта. Пад Вялікімі Лукамі атрымаў цяжкае раненне, быў эвакуіраваны ў тыл. Пасля выздараўлення працаваў у Казані і вучыўся ў Казанскім універсітэце, дзе вывучыў англійскую мову. Адтуль Лахта накіравалі на курсы камсамольскіх працаўнікоў у Пушкін. У 1944—1946 гадах Лахт быў аператыўным працаўніком НКДБ Эстонскай ССР і браў удзел у аперацыях супраць «лясных братоў».

У 19461951 гадах працаваў у рэдакцыі газеты Ноартэ Хяэль, у 19511953 гадах быў карэспандэнтам Рахва Хяэль, пазней кансультантам па паэзіі Саюза пісьменнікаў. У час працы журналістам пачаў публікаваць фельетоны, нарысы, апавяданні і вершы. У 1953 годзе ўступіў у КПСС, выйшаў з партыі ў 1986  годзе і зноў уступіў у 1992 годзе. Жыў у Таліне.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Зборнікам сатырычных вершаў «Малочныя зубы» (1954), «Запламбаваныя малочныя зубы» (1956), «Вэнджаныя вугры і росныя ружы» (1960), «Мая родная даматканая глуш» (1973), «Ружовы шум» (1981) і інш. уласцівы актуальнасць тэматыкі і сатырычная вастрыня. Аўтар зборнікаў гумарэсак і фельетонаў «Літаратурныя пародыі» (1969), навел «Ліквідацыя бардэля» (1974), прозы «На падножным корме» (1982), у якіх своеасабліва спалучаны сатырычныя і рамантычныя элементы, п'ес.

Пераклады[правіць | правіць зыходнік]

На беларускую мову асобныя вершы Лахта пераклаў У. Шахавец.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]