Фіванскі некропаль

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
*
Ancient Thebes with its Necropolis**
Сусветная спадчына ЮНЕСКА

SFEC AEH -ThebesNecropolis-2010-FULL-Overview-039.jpg
Краіна Сцяг Егіпта Егіпет
Тып Культурны
Крытэрыі i, iii, vi
Спасылка 87
Рэгіён*** Афрыка
Гісторыя ўключэння
Уключэнне 1979 год  (3-я сесія)
* Міжнародная канвенцыя «ЮНЕСКА»
** Назва ў афіцыйным англ. спісе
*** Рэгіён па класіфікацыі ЮНЕСКА

Фіванскі некропаль — месца на заходнім беразе Ніла, насупраць старажытнаегіпецкага горада Фівы. Некропаль выкарыстоўваўся для рытуальных пахаванняў большую частку эпохі фараонаў, пачынаючы з 1-га пераходнага перыяду, асабліва ў часы Новага Царства[1].

Памінальныя храмы[правіць | правіць зыходнік]

Царскія грабніцы[правіць | правіць зыходнік]

Даліна вяльможаў[правіць | правіць зыходнік]

Іншае[правіць | правіць зыходнік]

Дэйр эль-Медзіна(руск.) бел.[правіць | правіць зыходнік]

Вадзі-Габанат[правіць | правіць зыходнік]

Грабніца трох іншаземных жонак Тутмоса III, адкрытая ў 1916 г. Пры раскопках тут была знойдзена залатая дыядэма, упрыгожаная галовамі газэляў, якая цяпер захоўваецца ў Нью-Ёрку[2].

Ком Эс-Самак[правіць | правіць зыходнік]

Вялікі храм-кіёск у 2,5 км на поўдзень ад Малкаты(руск.) бел., выяўлены экспедыцыяй Такійскага ўніверсітэта Васеда ў 1974 годзе. Храм быў узведзены з сырцовай цэглы і меў высокі пастамент з пандусам і лесвіцай. Пры раскопках былі знойдзены фрагменты роспісу. Гэты храм прызначаўся для святкавання 30-гадовага юбілею праўлення Аменхатэпа III[3].

Каср Эль-Агуз[правіць | правіць зыходнік]

Невялікі, добра захаваны храм, прысвечаны культу Тота. Ён быў пабудаваны ў час праўлення Пталамея VIII Эвергета[4].

Зноскі

  1. Войтех Замаровский. Их величества пирамиды, — Наука, 1986
  2. Lilyquist C., Hoch J. E., Peden A. J. The Tomb of Three Foreign Wives of Tuthmosis III in the Wady Gabbanat El-Qurud. New-York, 2003
  3. Malqata-South I Kom el-Samak, Archeological and Architectural Reports. Tokyo, 1983. Watanabe Y., Seki K. The architecture of Kom el-Samak at Malkata South: a study of architectural restoration. Tokyo, 1986).
  4. Mallet D. Le Qasr el-Agouz. Cairo, 1909. Quaegebeur J. Qasr el-Aguz // Helck W. Lexikon Agyptologie V. S. 40-41