Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2017

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2017
2017 IIHF World Championship
Падрабязнасці чэмпіянату
Краіны правядзення Германія Германія / Францыя Францыя
Гарады правядзення Кёльн
Парыж
Час правядзення 521 мая
Колькасць каманд 16
Прызавыя месцы
Gold medal.svg Чэмпіён Швецыя Швецыя (10 тытул)
Silver medal.svg Другое месца Канада Канада
Bronze medal.svg Трэцяе месца Расія Расія
Статыстыка чэмпіянату
Згуляна матчаў 64
Забіта галоў 355  (5.55 за гульню)
Наведвальнасць 686 391  (10 725 за гульню)
← 2016
2018 →

Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2017 — 81-ы чэмпіянат свету ІІХФ, які прайшоў у Германіі (Кёльн) і Францыі (Парыж). Чэмпіёнам свету ў 10 раз стала зборная Швецыі.

Выбар месца правядзення[правіць | правіць зыходнік]

Існавала дзве афіцыйных заяўкі на правядзенне чэмпіянату: Данія (Капенгаген) разам з Латвіяй (Рыга)[1], Францыя (Парыж) разам з Германіяй (Кёльн)[2].

Арэны[правіць | правіць зыходнік]

Сцяг Германіі Германія Сцяг Францыі Францыя
DEU Koeln COA.svg Кёльн Grandes Armes de Paris.svg Парыж
Ланксэс-Арэна АкорХотэлс Арэна
Умяшчальнасць: 18 500 Умяшчальнасць: 17 000
Köln deutz kölnarena.jpg

Удзельнікі[правіць | правіць зыходнік]

Еўропа
Паўночная Амерыка
* = Аўтаматычна кваліфікаваліся, заняўшы першыя 14 месцаў на Чэмпіянаце свету 2016
^ = Кваліфікаваліся пасля выйгрышу Дывізіёна I
° = Зборная-гаспадыня

Склады каманд[правіць | правіць зыходнік]


Рэгламент[правіць | правіць зыходнік]

У чэмпіянаце ўдзельнічаюць 16 краін, якія размеркаваны на 2 групы па рэйтынгу ІІХФ пасля заканчэння чэмпіянату свету 2016. Германія і Францыя як краіны-гаспадыня, яшчэ 12 каманд па выніках ЧС-2016 і 2 каманды па выніках спаборніцтва першага дывізіёна 2016. Спаборніцтвы ў групе А праходзяць у Кёльне, у групе В — у Парыжы. 2 горшыя каманды, якія зоймуць апошнія месцы ў групах, выляцяць у першы дывізіён 2018. Калі адно з гэтых месцаў зойме зборная Даніі, то яна застанецца ў турніры Топ-дывізіёна (паколькі яна з'яўляецца краінай-гаспадыняй ЧС-2018). Замест яе ў такім выпадку выляціць зборная, заняўшая 7 месца ў групе.

Папярэдні этап[правіць | правіць зыходнік]

Табліца абазначэнняў
Зборная выходзіць у плэй-оф
Зборная не выходзіць у плэй-оф, але прыме ўдзел у Чэмпіянаце свету 2018
Зборная выбывае ў Дывізіён І

Група А (Кёльн)[правіць | правіць зыходнік]

М Каманда Г В ВО ПО П Ш РШ А
1. Злучаныя Штаты Амерыкі ЗША 7 6 0 0 1 31:14 +17 18
2. Расія Расія 7 5 1 0 1 35:10 +25 17
3. Швецыя Швецыя 7 5 0 1 1 29:13 +16 16
4. Германія Германія 7 2 2 1 2 20:23 -3 11
5. Латвія Латвія 7 3 0 1 3 14:18 -4 10
6. Данія Данія 7 1 2 0 4 13:22 -9 7
7. Славакія Славакія 7 0 1 2 4 12:28 -16 4
8. Італія Італія 7 0 0 1 6 6:32 -26 1

Група В (Парыж)[правіць | правіць зыходнік]

М Каманда Г В ВО ПО П Ш РШ А
1. КанадаКанада 7 6 0 1 0 32:10 +22 19
2. Швейцарыя Швейцарыя 7 3 2 2 0 22:14 +8 15
3. Чэхія Чэхія 7 3 2 0 2 23:14 +9 13
4. ФінляндыяФінляндыя 7 2 2 1 2 20:22 -2 11
5. Францыя Францыя 7 2 2 0 3 23:19 +4 10
6. Нарвегія Нарвегія 7 2 0 2 3 13:19 -6 8
7. Беларусь Беларусь 7 2 0 1 4 15:27 -12 7
8. СлавеніяСлавенія 7 0 0 1 6 13:36 -23 1

Плей-оф[правіць | правіць зыходнік]

  Чвэрцьфінал                    
  A1  Flag of the United States.svg ЗША 0  
  B4  Flag of Finland.svg Фінляндыя 2   Паўфінал
      ЧФ1  Flag of Finland.svg Фінляндыя 1  
  Чвэрцьфінал   ЧФ2  Flag of Sweden.svg Швецыя 4  
  B2  Flag of Switzerland.svg Швейцарыя 1
  A3  Flag of Sweden.svg Швецыя 3         Фінал
              ПФ1  Flag of Sweden.svg Швецыя 2
  Чвэцьфінал             ПФ2  Flag of Canada.svg Канада 1
  B1  Flag of Canada.svg Канада 2      
  A4  Flag of Germany.svg Германія 1   Паўфінал   Гульня за бронзу
      ЧФ3  Flag of Canada.svg Канада 4   ПФ1  Flag of Finland.svg Фінляндыя 3
  Чвэрцьфінал   ЧФ4  Flag of Russia.svg Расія 2     ПФ2  Flag of Russia.svg Расія 5
  A2  Flag of Russia.svg Расія 3
  B3  Flag of the Czech Republic.svg Чэхія 0  

Выніковае становішча каманд[правіць | правіць зыходнік]

Умоўныя колеравыя пазначэнні
Каманда — чэмпіён свету
Каманда — срэбны прызёр
Каманда — бронзавы прызёр
Пераходныя ў Першы дывізіён
1 Швецыя Швецыя
2 Канада Канада
3 Расія Расія
4. Фінляндыя Фінляндыя
5. Злучаныя Штаты Амерыкі ЗША
6. Швейцарыя Швейцарыя
7. Чэхія Чэхія
8. Германія Германія
9. Францыя Францыя
10. Латвія Латвія
11. Нарвегія Нарвегія
12. Данія Данія
13. Беларусь Беларусь
14. Славакія Славакія
15. Славенія Славенія
16. Італія Італія

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]