Юльюш Клос

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Юльюш Клос
Juliusz Kłos.jpg
Дата нараджэння: 8 жніўня 1881(1881-08-08)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 5 студзеня 1933(1933-01-05) (51 год)
Месца смерці:
Месца пахавання:
Commons-logo.svg Юльюш Клос на Вікісховішчы
Забудова Браслава ў закапанскім стылі

Ю́льюш Клос (польск.: Julijusz Kłos, 8 жніўня 1881 — 5 студзеня 1933, Вільня) — польскі архітэктар, фатограф, гісторык архітэктуры, прафесар Універсітэта Стэфана Баторыя.

Прафесар Універсітэта Стэфана Баторыя з 1920, дэкан факультэта вытанчаных мастацтваў, загадчык кафедрай архітэктуры (19201929), пазней выкладаў гісторыю архітэктуры, чарчэнне. Займаўся рэканструкцыяй двара Пятра Скаргі ансамбля Вільнюскага ўніверсітэта, перапланоўкай галерэй будынка Вільнюскага ўніверсітэта для выкарыстання ў якасці аўдыторый і кабінетаў.

Даследаваў падзямеллі Кафедральнага сабора Св. Станіслава (19311932), архітэктурныя помнікі Паўднёва-Усходняй Літвы і Беларусі, фатаграфаваў іх, рабіў дыяпазітывы, складаў альбомы, якія цяпер як каштоўны іконаграфічны матэрыял захоўваюцца ў архівах і музеях. Падрыхтаваў даведнік па Вільнюсу (выдаваўся ў 1923, 1929, 1937; фотатыпічныя перавыданні ў нашы дні). Вынікамі яго працы сталі не толькі матэрыялы фіксацыі помнікаў, але і шматлікія праекты будынкаў, распрацаваныя на аснове лакальных традыцый гарадоў і мястэчкаў[1]. Напрыклад, для Браслава ім у 19241926 гг. быў адмыслова спраектаваны і збудаваны ансамбль для калоніі польскіх служачых і іх сем'яў[2], які ўключаў калодзежны шацёр, два свірана, жылыя дамы і іншыя будынкі[3]. У «доме спорту», дзе сёння размяшчаецца раённая бібліятэка, мелася глядзельная зала для правядзення канцэртаў і дэманстрацыі кінастужак, а побач знаходзіліся тэнісныя корты. Унікальны архітэктурны ансамбль мястэчка так моцна ўражваў адпачывальнікаў, што яны жартам сталі зваць Браслаў паўночнай Ніцай[4].

Пахаваны на могілках Роса (Расу) у Вільнюсе.

Зноскі

Сачыненні[правіць | правіць зыходнік]

  • Wilno. Przewodnik krajoznawczy Juliusza Kłosa, Prof. Uniwersytetu St. Batorego. Wydanie trzecie poprawione po zgonie autora. Wilno, 1937.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]