Перайсці да зместу

(152) Атала

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
(152) АталаM:
Адкрыццё
Першаадкрывальнік Поль Анры
Месца выяўлення Парыж
Дата выяўлення 2 лістапада 1875
Эпанім Atala[d][1]
Альтэрнатыўныя абазначэнні A875 VB[2]
Арбітальныя характарыстыкі
Эксцэнтрысітэт (e) 0,07567
Вялікая паўвось (a) 469,85 млн км
(3,14075 а.а.)
Перыгелій (q) 434,296 млн км
(2,90309 а.а.)
Афелій (Q) 505,403 млн км
(3,37841 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 2 033,052 сут (5,566 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 16,782 км/с
Схіленне (i) 12,112 °
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 40,003 °
Аргумент перыгелія (ω) 58,544 °
Сярэдняя анамалія (M) 24,306 °
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр 122,8 км
Маса 1,94×1018 кг
Шчыльнасць 2,000 г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні 0,0343 м/с²
2-я касмічная скорасць 0,0649 км/с
Перыяд вярчэння 6,246 гад
Спектральны клас D
Абсалютная зорная велічыня 8,33m
Альбеда 0,054
Сярэдняя тэмпература паверхні 159 К (−114 °C)

(152) Атала (фр.: Atala) — даволі вялікі і вельмі цёмны астэроід галоўнага пояса, які прыналежыць да рэдкага спектральнага класа D.

Ён быў адкрыты 2 лістапада 1875 года братамі Полем і Прасперам Анры і названы ў гонар гераіні аднайменнай аповесці Франсуа Рэнэ дэ Шатабрыяна, напісанай ім у 1801 годзе[3].

Зноскі

  1. Dictionary of Minor Planet Names — 6 — Springer Science+Business Media, 2012. — P. 27. — 1452 p. — ISBN 978-3-642-29717-5
  2. JPL Small-Body Database Праверана 16 кастрычніка 2023.
  3. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union. Dictionary of Minor Planet Names. — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 29. ISBN 3-540-00238-3.