(152) Атала

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
(152) АталаM:
152Atala (Lightcurve Inversion).png
Адкрыццё
Першаадкрывальнік Поль Анры
Месца выяўлення Парыж
Дата выяўлення 2 лістапада 1875
Эпанім Atala[d] і Atala[d][1]
Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e) 0,07567
Вялікая паўвось (a) 469,85 млн км
(3,14075 а.а.)
Перыгелій (q) 434,296 млн км
(2,90309 а.а.)
Афелій (Q) 505,403 млн км
(3,37841 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 2 033,052 сут (5,566 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 16,782 км/с
Схіленне (i) 12,112 °
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 40,003 °
Аргумент перыгелія (ω) 58,544 °
Сярэдняя анамалія (M) 24,306 °
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр 122,8 км
Маса 1,94×1018 кг
Шчыльнасць 2,000 г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні 0,0343 м/с²
2-я касмічная скорасць 0,0649 км/с
Перыяд вярчэння 6,246 гад
Спектральны клас D
Абсалютная зорная велічыня 8,33m
Альбеда 0,054
Сярэдняя тэмпература паверхні 159 К (−114 °C)

(152) Атала (фр.: Atala) — даволі вялікі і вельмі цёмны астэроід галоўнага пояса, які прыналежыць да рэдкага спектральнага класа D.

Ён быў адкрыты 2 лістапада 1875 года братамі Полем і Прасперам Анры і названы ў гонар гераіні аднайменнай аповесці Франсуа Рэнэ дэ Шатабрыяна, напісанай ім у 1801 годзе[2].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Dictionary of Minor Planet Names — 6 — Springer Science+Business Media. — P. 27. — ISBN 978-3-642-29717-5
  2. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 29. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]