Іаган Непамук Гумель

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Іаган Непамук Гумель
фота
Асноўная інфармацыя
Дата нараджэння

14.11.1778

Месца нараджэння

Браціслава

Дата смерці

17.10.1837

Месца смерці

Веймар

Прафесіі

кампазітар, піяніст, дырыжор, педагог

Commons-logo.svg Іаган Непамук Гумель на Вікісховішчы

Іаган (Ян) Непамук ГУ́МЕЛЬ (ням.: Johann Nepomuk Hummel або Jan Nepomuk Hummel; 14 лістапада 1778, Браціслава17 кастрычніка 1837, Веймар) — аўстрыйскі кампазітар і піяніст-віртуоз (чэх па нацыянальнасці).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Гумель нарадзіўся 14 лістапада 1778 г у Прэсбургу (цяпер Браціслава). Ужо ў тры гады ў будучага кампазітара выявіліся музычныя здольнасці, а ў пяць у падарунак ад бацькі ён атрымаў сваё першае маленькае фартэпіяна, якое захоўваў да самай смерці.

У 1786-88 Гумель - вучань В. А. Моцарта. З 1793 па 1816 жыве ў Вене. Бярэ ўрокі кантрапункта ў Іагана Георга Альбрэхтсбергера - аднаго з настаўнікаў Бетховена, займаецца спевамі ў Антоніо Сальеры.

Прыдворны капельмайстар у Айзенштаце, Штутгарце, Веймары. Як піяніст-віртуоз выступаў у многіх краінах Еўропы.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Лёгкі, бліскучы стыль Гумеля-піяніста ўласцівы і яго творам для фартэпіяна (7 канцэртаў з аркестрам, фантазія для фартэпіяна з аркестрам, фартэпіянныя санаты, у т.л. ў 4 рукі, варыяцыі, капрычыо, ронда, эцюды). Сярод іншых твораў: 9 опер, 5 балетаў, кантаты, месы, камерна-інструментальныя творы. Сярод вучняў: Ф. Гілер, К. Чэрні, А. Гензельт і інш. Аўтар музычна-тэарэтычных прац.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Гумель // БЭ ў 18 т. Т. 5. Мн., 1997.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]