Гектор Берліёз
Гекто́р Луі́ Берліё́з (фр.: Hector Berlioz) (11 снежня 1803 — 8 сакавіка 1869) — французскі кампазітар, дырыжор, музычны пісьменнік. Сябра Інстытута Францыі (1856). Берліёз шырока вядомы дзякуючы сваім кампазіцыям «Фантастычная сімфонія» і «Рэквіем». Берліёз зрабіў важкі ўнёсак у сучаснае аркестральнае мастацтва, асабліва дзякуючы свайму «Grand traité d’instrumentation et d’orchestration modernes». Ён распрацаваў аркестравыя партыі для некаторых са сваіх прац, якія выкарыстоўваліся ў якасці вядучай мелодыі, а таксама правёў некалькі канцэртаў з аркестрам, які складаўся з больш за тысячу музыкантаў[1]. Гектар таксама напісаў каля 50 песен. Ён значна паўплываў на далейшае развіццё рамантызму, асабліва на такіх кампазітараў, то як Рыхард Вагнер, Мікалай Рымскі-Корсакаў, Франц Ліст, Рыхард Штраус, Густаў Малер і многіх іншых[2].
Змест |
Асноўныя творы [правіць]
Сімфоніі [правіць]
- Фантастычная сімфонія Op.14, H 48 (Symphonie fantastique, 1830)
- Гаральд у Італіі Op.16, H 68 (Harold en Italie) — для альта з аркестрам (1834)
- Рамэа і Джульета — Сімфонія па матывах Шэкспіра для хору, салістаў і аркестра Op.17, H 79 (1839).
- Жалобна-трыўмфальная сімфонія Op.15, H 80a, b (1840)
Уверцюры [правіць]
- Таемныя суддзі H 23d (1826)
- Уэверлі H 26 (1826/8)
- Бура (паводле Шэкспіра, з хорам) H 52 (1830)
- Кароль Лір Op.4, H 53 (1831)
- Роб Рой H 54 (1831)
- Бенвенута Чэліні H 76b (1838)
- Рымскі карнавал Op.9, H 95 (1844)
- Карсар Op.21, H 101 (1846/51)
- Беатрычэ і Бенедыкт H 138 (1860/2)
Канцэртныя творы [правіць]
- Rêverie et caprice — для скрыпкі з аркестрам Op. 8, H 88 (1841)
- Марш да апошняй сцэны Гамлета H 103 (1844)
- Марш траянцаў H 133b (1864)
Вакальныя творы [правіць]
- Летнія ночы Op.7, H 81
Кантаты [правіць]
- Грэчаская рэвалюцыя (2-е розныя версіі) H 21a, H 21b (1825/6, 1833)
- Смерць Афея H 25 (1827)
- Эрмінія H 29 (1828)
- Клеапатра H 36 (1829)
- Смерць Сарданапала H 50 (захаваўся толькі невялікі фрагмент) (1830)
- 5 мая Op.6, H 74 (1831/5)
- Эрыгона (захаваўся толькі фрагмент) H 77 (1835/38)
- Hymne à la France H 97 (1844)
- Chant des chemins de fer H 110 (1846)
- L'Impériale Op.26, H 129 (1854)
- Le Temple universel Op.28, H 137 (1861)
Оперы [правіць]
- Таемныя суддзі H 23 (захаваліся толькі фрагменты) (1825/34)
- Бенвенута Чэліні Op.23, H 76a (1838)
- La nonne sanglante H 91 (не скончана) (1841/2)
- Асуджэнне Фаўста Op.24, H 111 (La Damnation de Faust, 1846)
- Траянцы H 133a (Les Troyens, 1863)
- Беатрычэ і Бенедыкт H 138 (1863)
Харавыя творы [правіць]
- Messe Solennelle H 20 1824
- Рэквіем Op. 5, H 75 (Grande Messe des morts, 1837)
- Te Deum Op. 22, H 118 1848/9
- Араторыя Дзяцінства Хрыста Op. 25, H 130 (L'enfance du Christ, 1853/4)
Музычныя фрагменты [правіць]
Уверцюра да оперы Беатрыс і Бенедыкт
Праблемы з праслухоўваннем? Дапамога.
Зноскі
- ↑ Classic FM. Classic FM.
- ↑ Blas Matamoros – "Hector Berlioz: Un genio Francés", essay edited by Grupo Santillana and La Nación, Buenos Aires, 2004
Бібліяграфія [правіць]
- Берлиоз Г. «Дирижер оркестра»
- Хохловкина А. Берлиоз. М. Г., 1966
- Берлиоз Г. И.,А. Мемуары. М. Г., 1967
- Берлиоз Г. И.,А. Избранные письма, тт. 1-2. М. Г., 1984—1985
- Берлиоз Г. «Концерты Рихарда Вагнера. Музыка будущего»
- Jullien, «Hector B.» (1882);
- Hippeau, «В., l'homme et l'artiste» (3 т., Пар, 1863—85);
- Ernst, «De l'oeuvre dramatique de H. B.» (1884);
- Pohl, «H. B. Studien u. Erinnerungen»;
- Трифонов, «Гектор Б.» («Вестник Европы», 1885, IX—X).
Спасылкі [правіць]
На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Гектор Берліёз- The Hector Berlioz website (англ.)
- Гектор Берліёз — Жыццё і творчасць
- http://penin.berlioz.free.fr Les premières armes du jeune Berlioz : la Messe Solennelle. Jean-Paul Penin.
- http://music.edu.ru/catalog.asp?cat_ob_no=12929&ob_no=12930
- Classic Cat — Berlioz mp3s
- Гектор Берліёз: Ноты твораў на International Music Score Library Project
- The Berlioz Song Site Песні Берліёза: партыі фартэпіяна/галасы
| Гэта пачатак артыкула. Вы можаце дапамагчы праекту, выправіўшы і дапоўніўшы яго. |
