Махатма Гандзі

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Махатма Гандзі
Махандас Карамчанд Гандзі
Portrait Gandhi.jpg
Імя пры нараджэнні: Махандас Карамчанд Гандзі
Дата нараджэння: 2 кастрычніка 1869
Дата смерці: 30 студзеня 1948(1948-01-30) (78 гадоў)
Лагатып ВікіСховішча Махатма Гандзі на Вікісховішчы

Махандас Карамчанд Гандзі (дэванагары: मोहनदास करमचन्द गांधी, 2 кастрычніка 1869 — 30 студзеня 1948), вядомы як Махатма Гандзі — адзін з кіраўнікоў і ідэолаг нацыянальна-вызваленчага руху Індыі. Яго філасофія ненасілля (сат'яграха) аказала ўплыў на нацыянальныя і міжнародныя рухі прыхільнікаў мірных перамен.

Паходзіў з варны вайш'яў, з сям'і, якая мела мясцовы палітычны ўплыў (бацька быў галоўным міністрам Парбандара). Атрымаў адукацыю ў Вялікабрытаніі. З 1893 працаваў у Паўднёвай Афрыцы, дзе прыняў удзел у барацьбе за правы індыйскай меншасці. У 1914 вярнуўся ў Індыю, актыўна ўключыўся ў рух за незалежнасць Індыі ад брытанскага каланіяльнага панавання.

Выказваў умераныя палітычныя погляды: прытрымліваўся ненасільных метадаў, выступаў за прымірэнне індуістаў і мусульман, выказваўся супраць надання роўных правоў усім кастам (дзеля захавання сацыяльнай стабільнасці і міжкаставага міру).

Забіты радыкальным індуістам за тое, што выступаў супраць раздзялення Брытанскай Індыі на Індыйскую рэспубліку і Пакістан, а пасля настойваў на выплаце Індыяй Пакістану 550 млн рупій паводле пагаднення аб раздзяленні.