Мікалай Васільевіч Гогаль
| Мікалай Гогаль | |
| руск.: Николай Васильевич Гоголь | |
 |
|
| Імя пры нараджэнні: |
Николай Васильевич Гоголь-Яновский[1] |
|---|---|
| Псеўданімы: |
В. Алов; П. Глечик; Н. Г.; ОООО; Пасичник Рудый Панько; Рудый Панько; Г. Янов; N. N.; *** [2] |
| Дата нараджэння: | |
| Месца нараджэння: |
Вялікія Сарочынцы, Палтаўская губерня, Расійская імперыя |
| Дата смерці: | |
| Месца смерці: | |
| Грамадзянства: | |
| Род дзейнасці: | |
| Гады творчасці: |
каля 1825—1852 |
| Кірунак: |
рэалізм, «натуральная школа» |
| Жанр: | |
| Мова твораў: |
руская |
| Творы ў Вікікрыніцах. | |
Мікала́й Васі́льевіч Го́галь (руск.: Никола́й Васи́льевич Го́голь, укр.: Мико́ла Васи́льович Го́голь; 20 сакавіка (1 красавіка) 1809, Вялікія Сарачынцы, Палтаўская губернія — 21 лютага (4 сакавіка) 1852, Масква) — ўкраінскі пісьменнік-класік, драматург, паэт. Пісав на рускай мове.
Змест |
Жыццяпіс [правіць]
Нарадзіўся 20 сакавіка (1 красавіка) 1809 г. ў сяле Вялікія Сарочынцы (цяпер Міргародскі раён Палтаўскай вобласці, Украіна). Дзяцінства будучага пісьменніка праходзіла ў вёсцы Васільеўцы (зараз Гогалева) у маёнтку бацькоў.
З 1818 па 1819 год вучыўся ў Палтаўскім павятовым вучылішчы. З 1821 па 1828 год — у Нежынскай гімназіі вышэйшых навук. Дзе ўпершыню выступіў на сцэне гімназійскага тэатра як акцёр і рэжысёр-пастаноўшчык спектакляў «Эдып у Афінах», «Урок дочкам», «Лукавін» і шматлікіх іншых. У гімназіі М. Гогаль акунуўся ў мір старажытнай украінскай гісторыі, народных звычаяў і народнай творчасці.
У 1828 г. Гогаль пераязджае ў Пецярбург. Тут у 1829 г. ён публікуе свой першы твор — паэму «Ганц Кюхельгартэн». Праз год у часопісе «Отечественные записки» з'яўляецца аповесць «Басаўрук або Вечар перад Іванам Купалай», першая з цыклу «Вечары на хутары бліз Дзіканькі». Рамантычная скіраванасць надавала творам М. Гогаля адмысловы каларыт. Глыбокія веды вуснай народнай творчасці дазвалялі выводзіць карціны рэчаіснасці ў глыбокім узаемным пераплятанні з выдумкай, што непазбежна стварала ўражанне на чытача, захопліваючы яго ўяўленне.
З другой паловы 30-х гадоў наступны росквіт таленту М. Гогаля звязаны з яго драматургіяй. Этапнай нават у гісторыі тэатра стала яго сацыяльная камедыя «Рэвізор» (1836 г.) Неўзабаве пасля прэм'еры п'есы Гогаль выязджае на даволі працяглы час за мяжу. Ён наведвае Германію, Швейцарыю, Францыю, Італію. У 1842 г. з'яўляецца знакамітая паэма-раман «Мёртвыя душы». У 1848 г. пісьменнік вяртаецца на радзіму, узмоцнена працуе над другім томам «Мёртвых душ», але незадоўга перад смерцю спальвае рукапіс. Памёр М. Гогаль у 1852 г. у Маскве.
Гл. таксама [правіць]
Літаратура [правіць]
- Белинский В. Г. О Гоголе. М., 1949;
- Чернышевский Н. Г. Очерки гоголевского периода русской литературы. М., 1953;
- Н. В. Гоголь в воспоминаниях современников. М.; Л., 1952;
- Ларчанка М. Славянская супольнасць. Мн., 1963;
- Ларчанка М. Яднанне братніх літаратур. Мн., 1974;
- Ларчанка М. Жывая спадчына. Мн., 1977;
- Турбин В. Н. Герои Гоголя. М., 1983;
- Гоголь: История и современность. М., 1985;
- Набоков В. Н. Гоголь. М., 1987.
Зноскі
- ↑ «Выпись из Метрической книги Спасо-Преображенской церкви местечка Сорочинец, Миргородского уезда, 1809 год», № 25: «Месяца марта 20 числа у помещика Василия Яновского родился сын Николай и окрещён. Молитвовал и крестил священно-наместник Иоанн Беловольский. Восприемником был господин полковник Михаил Трахимовский». Русская Старина, 1888, ноябрь, с. 392. (руск.)
- ↑ И. Ф. Масанов, «Словарь псевдонимов русских писателей, учёных и общественных деятелей». В 4-х томах. — М., Всесоюзная книжная палата, 1956—1960 гг. (руск.)
На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Мікалай Васільевіч Гогаль
